ઋગ્વેદ · અધ્યાય 5.056

અગ્ને શર્ધન્તમ્ આ ગણમ્ પિષ્ટં રુક્મેભિર્ અઞ્જિભિઃ ।
વિશો અદ્ય મરુતામ્ અવ હ્વયે દિવશ્ ચિદ્ રોચનાદ્ અધિ ॥

યથા ચિન્ મન્યસે હૃદા તદ્ ઇન્ મે જગ્મુર્ આશસઃ ।
યે તે નેદિષ્ઠં હવનાન્ય્ આગમન્ તાન્ વર્ધ ભીમસંદૃશઃ ॥

મીળ્હુષ્મતીવ પૃથિવી પરાહતા મદન્ત્ય્ એત્ય્ અસ્મદ્ આ ।
ઋક્ષો ન વો મરુતઃ શિમીવાઁ અમો દુધ્રો ગૌર્ ઇવ ભીમયુઃ ॥

નિ યે રિણન્ત્ય્ ઓજસા વૃથા ગાવો ન દુર્ધુરઃ ।
અશ્માનં ચિત્ સ્વર્ય1મ્ પર્વતં ગિરિમ્ પ્ર ચ્યાવયન્તિ યામભિઃ ॥

ઉત્ તિષ્ઠ નૂનમ્ એષાં સ્તોમૈઃ સમુક્ષિતાનામ્ ।
મરુતામ્ પુરુતમમ્ અપૂર્વ્યં ગવાં સર્ગમ્ ઇવ હ્વયે ॥

યુઙ્ગ્ધ્વં હ્ય્ અરુષી રથે યુઙ્ગ્ધ્વં રથેષુ રોહિતઃ ।
યુઙ્ગ્ધ્વં હરી અજિરા ધુરિ વોળ્હવે વહિષ્ઠા ધુરિ વોળ્હવે ॥

ઉત સ્ય વાજ્ય્ અરુષસ્ તુવિષ્વણિર્ ઇહ સ્મ ધાયિ દર્શતઃ ।
મા વો યામેષુ મરુતશ્ ચિરં કરત્ પ્ર તં રથેષુ ચોદત ॥

રથં નુ મારુતં વયં શ્રવસ્યુમ્ આ હુવામહે ।
આ યસ્મિન્ તસ્થૌ સુરણાનિ બિભ્રતી સચા મરુત્સુ રોદસી ॥

તં વઃ શર્ધં રથેશુભં ત્વેષમ્ પનસ્યુમ્ આ હુવે ।
યસ્મિન્ સુજાતા સુભગા મહીયતે સચા મરુત્સુ મીળ્હુષી ॥