ઋગ્વેદ · અધ્યાય 5.057

આ રુદ્રાસ ઇન્દ્રવન્તઃ સજોષસો હિરણ્યરથાઃ સુવિતાય ગન્તન ।
ઇયં વો અસ્મત્ પ્રતિ હર્યતે મતિસ્ તૃષ્ણજે ન દિવ ઉત્સા ઉદન્યવે ॥

વાશીમન્ત ઋષ્ટિમન્તો મનીષિણઃ સુધન્વાન ઇષુમન્તો નિષઙ્ગિણઃ ।
સ્વશ્વાઃ સ્થ સુરથાઃ પૃશ્નિમાતરઃ સ્વાયુધા મરુતો યાથના શુભમ્ ॥

ધૂનુથ દ્યામ્ પર્વતાન્ દાશુષે વસુ નિ વો વના જિહતે યામનો ભિયા ।
કોપયથ પૃથિવીમ્ પૃશ્નિમાતરઃ શુભે યદ્ ઉગ્રાઃ પૃષતીર્ અયુગ્ધ્વમ્ ॥

વાતત્વિષો મરુતો વર્ષનિર્ણિજો યમા ઇવ સુસદૃશઃ સુપેશસઃ ।
પિશઙ્ગાશ્વા અરુણાશ્વા અરેપસઃ પ્રત્વક્ષસો મહિના દ્યૌર્ ઇવોરવઃ ॥

પુરુદ્રપ્સા અઞ્જિમન્તઃ સુદાનવસ્ ત્વેષસંદૃશો અનવભ્રરાધસઃ ।
સુજાતાસો જનુષા રુક્મવક્ષસો દિવો અર્કા અમૃતં નામ ભેજિરે ॥

ઋષ્ટયો વો મરુતો અંસયોર્ અધિ સહ ઓજો બાહ્વોર્ વો બલં હિતમ્ ।
નૃમ્ણા શીર્ષસ્વ્ આયુધા રથેષુ વો વિશ્વા વઃ શ્રીર્ અધિ તનૂષુ પિપિશે ॥

ગોમદ્ અશ્વાવદ્ રથવત્ સુવીરં ચન્દ્રવદ્ રાધો મરુતો દદા નઃ ।
પ્રશસ્તિં નઃ કૃણુત રુદ્રિયાસો ભક્ષીય વો ઽવસો દૈવ્યસ્ય ॥

હયે નરો મરુતો મૃળતા નસ્ તુવીમઘાસો અમૃતા ઋતજ્ઞાઃ ।
સત્યશ્રુતઃ કવયો યુવાનો બૃહદ્ગિરયો બૃહદ્ ઉક્ષમાણાઃ ॥