ઋગ્વેદ · અધ્યાય 5.034

અજાતશત્રુમ્ અજરા સ્વર્વત્ય્ અનુ સ્વધામિતા દસ્મમ્ ઈયતે ।
સુનોતન પચત બ્રહ્મવાહસે પુરુષ્ટુતાય પ્રતરં દધાતન ॥

આ યઃ સોમેન જઠરમ્ અપિપ્રતામન્દત મઘવા મધ્વો અન્ધસઃ ।
યદ્ ઈમ્ મૃગાય હન્તવે મહાવધઃ સહસ્રભૃષ્ટિમ્ ઉશના વધં યમત્ ॥

યો અસ્મૈ ઘ્રંસ ઉત વા ય ઊધનિ સોમં સુનોતિ ભવતિ દ્યુમાઁ અહ ।
અપાપ શક્રસ્ તતનુષ્ટિમ્ ઊહતિ તનૂશુભ્રમ્ મઘવા યઃ કવાસખઃ ॥

યસ્યાવધીત્ પિતરં યસ્ય માતરં યસ્ય શક્રો ભ્રાતરં નાત ઈષતે ।
વેતીદ્ વ્ અસ્ય પ્રયતા યતંકરો ન કિલ્બિષાદ્ ઈષતે વસ્વ આકરઃ ॥

ન પઞ્ચભિર્ દશભિર્ વષ્ટ્ય્ આરભં નાસુન્વતા સચતે પુષ્યતા ચન ।
જિનાતિ વેદ્ અમુયા હન્તિ વા ધુનિર્ આ દેવયુમ્ ભજતિ ગોમતિ વ્રજે ॥

વિત્વક્ષણઃ સમૃતૌ ચક્રમાસજો ઽસુન્વતો વિષુણઃ સુન્વતો વૃધઃ ।
ઇન્દ્રો વિશ્વસ્ય દમિતા વિભીષણો યથાવશં નયતિ દાસમ્ આર્યઃ ॥

સમ્ ઈમ્ પણેર્ અજતિ ભોજનમ્ મુષે વિ દાશુષે ભજતિ સૂનરં વસુ ।
દુર્ગે ચન ધ્રિયતે વિશ્વ આ પુરુ જનો યો અસ્ય તવિષીમ્ અચુક્રુધત્ ॥

સં યજ્ જનૌ સુધનૌ વિશ્વશર્ધસાવ્ અવેદ્ ઇન્દ્રો મઘવા ગોષુ શુભ્રિષુ ।
યુજં હ્ય્ અ1ન્યમ્ અકૃત પ્રવેપન્ય્ ઉદ્ ઈં ગવ્યં સૃજતે સત્વભિર્ ધુનિઃ ॥

સહસ્રસામ્ આગ્નિવેશિં ગૃણીષે શત્રિમ્ અગ્ન ઉપમાં કેતુમ્ અર્યઃ ।
તસ્મા આપઃ સંયતઃ પીપયન્ત તસ્મિન્ ક્ષત્રમ્ અમવત્ ત્વેષમ્ અસ્તુ ॥