ઋગ્વેદ · અધ્યાય 5.016

બૃહદ્ વયો હિ ભાનવે ઽર્ચા દેવાયાગ્નયે ।
યમ્ મિત્રં ન પ્રશસ્તિભિર્ મર્તાસો દધિરે પુરઃ ॥

સ હિ દ્યુભિર્ જનાનાં હોતા દક્ષસ્ય બાહ્વોઃ ।
વિ હવ્યમ્ અગ્નિર્ આનુષગ્ ભગો ન વારમ્ ઋણ્વતિ ॥

અસ્ય સ્તોમે મઘોનઃ સખ્યે વૃદ્ધશોચિષઃ ।
વિશ્વા યસ્મિન્ તુવિષ્વણિ સમ્ અર્યે શુષ્મમ્ આદધુઃ ॥

અધા હ્ય્ અગ્ન એષાં સુવીર્યસ્ય મંહના ।
તમ્ ઇદ્ યહ્વં ન રોદસી પરિ શ્રવો બભૂવતુઃ ॥

નૂ ન એહિ વાર્યમ્ અગ્ને ગૃણાન આ ભર ।
યે વયં યે ચ સૂરયઃ સ્વસ્તિ ધામહે સચોતૈધિ પૃત્સુ નો વૃધે ॥