ઋગ્વેદ · અધ્યાય 4.031

કયા નશ્ ચિત્ર આ ભુવદ્ ઊતી સદાવૃધઃ સખા ।
કયા શચિષ્ઠયા વૃતા ॥

કસ્ ત્વા સત્યો મદાનામ્ મંહિષ્ઠો મત્સદ્ અન્ધસઃ ।
દૃળ્હા ચિદ્ આરુજે વસુ ॥

અભી ષુ ણઃ સખીનામ્ અવિતા જરિતૄણામ્ ।
શતમ્ ભવાસ્ય્ ઊતિભિઃ ॥

અભી ન આ વવૃત્સ્વ ચક્રં ન વૃત્તમ્ અર્વતઃ ।
નિયુદ્ભિશ્ ચર્ષણીનામ્ ॥

પ્રવતા હિ ક્રતૂનામ્ આ હા પદેવ ગચ્છસિ ।
અભક્ષિ સૂર્યે સચા ॥

સં યત્ ત ઇન્દ્ર મન્યવઃ સં ચક્રાણિ દધન્વિરે ।
અધ ત્વે અધ સૂર્યે ॥

ઉત સ્મા હિ ત્વામ્ આહુર્ ઇન્ મઘવાનં શચીપતે ।
દાતારમ્ અવિદીધયુમ્ ॥

ઉત સ્મા સદ્ય ઇત્ પરિ શશમાનાય સુન્વતે ।
પુરૂ ચિન્ મંહસે વસુ ॥

નહિ ષ્મા તે શતં ચન રાધો વરન્ત આમુરઃ ।
ન ચ્યૌત્નાનિ કરિષ્યતઃ ॥

અસ્માઁ અવન્તુ તે શતમ્ અસ્માન્ સહસ્રમ્ ઊતયઃ ।
અસ્માન્ વિશ્વા અભિષ્ટયઃ ॥

અસ્માઁ ઇહા વૃણીષ્વ સખ્યાય સ્વસ્તયે ।
મહો રાયે દિવિત્મતે ॥

અસ્માઁ અવિડ્ઢિ વિશ્વહેન્દ્ર રાયા પરીણસા ।
અસ્માન્ વિશ્વાભિર્ ઊતિભિઃ ॥

અસ્મભ્યં તાઁ અપા વૃધિ વ્રજાઁ અસ્તેવ ગોમતઃ ।
નવાભિર્ ઇન્દ્રોતિભિઃ ॥

અસ્માકં ધૃષ્ણુયા રથો દ્યુમાઁ ઇન્દ્રાનપચ્યુતઃ ।
ગવ્યુર્ અશ્વયુર્ ઈયતે ॥

અસ્માકમ્ ઉત્તમં કૃધિ શ્રવો દેવેષુ સૂર્ય ।
વર્ષિષ્ઠં દ્યામ્ ઇવોપરિ ॥