ઋગ્વેદ · અધ્યાય 4.032

આ તૂ ન ઇન્દ્ર વૃત્રહન્ન્ અસ્માકમ્ અર્ધમ્ આ ગહિ ।
મહાન્ મહીભિર્ ઊતિભિઃ ॥

ભૃમિશ્ ચિદ્ ઘાસિ તૂતુજિર્ આ ચિત્ર ચિત્રિણીષ્વ્ આ ।
ચિત્રં કૃણોષ્ય્ ઊતયે ॥

દભ્રેભિશ્ ચિચ્ છશીયાંસં હંસિ વ્રાધન્તમ્ ઓજસા ।
સખિભિર્ યે ત્વે સચા ॥

વયમ્ ઇન્દ્ર ત્વે સચા વયં ત્વાભિ નોનુમઃ ।
અસ્માઁ-અસ્માઁ ઇદ્ ઉદ્ અવ ॥

સ નશ્ ચિત્રાભિર્ અદ્રિવો ઽનવદ્યાભિર્ ઊતિભિઃ ।
અનાધૃષ્ટાભિર્ આ ગહિ ॥

ભૂયામો ષુ ત્વાવતઃ સખાય ઇન્દ્ર ગોમતઃ ।
યુજો વાજાય ઘૃષ્વયે ॥

ત્વં હ્ય્ એક ઈશિષ ઇન્દ્ર વાજસ્ય ગોમતઃ ।
સ નો યન્ધિ મહીમ્ ઇષમ્ ॥

ન ત્વા વરન્તે અન્યથા યદ્ દિત્સસિ સ્તુતો મઘમ્ ।
સ્તોતૃભ્ય ઇન્દ્ર ગિર્વણઃ ॥

અભિ ત્વા ગોતમા ગિરાનૂષત પ્ર દાવને ।
ઇન્દ્ર વાજાય ઘૃષ્વયે ॥

પ્ર તે વોચામ વીર્યા3 યા મન્દસાન આરુજઃ ।
પુરો દાસીર્ અભીત્ય ॥

તા તે ગૃણન્તિ વેધસો યાનિ ચકર્થ પૌંસ્યા ।
સુતેષ્વ્ ઇન્દ્ર ગિર્વણઃ ॥

અવીવૃધન્ત ગોતમા ઇન્દ્ર ત્વે સ્તોમવાહસઃ ।
ઐષુ ધા વીરવદ્ યશઃ ॥

યચ્ ચિદ્ ધિ શશ્વતામ્ અસીન્દ્ર સાધારણસ્ ત્વમ્ ।
તં ત્વા વયં હવામહે ॥

અર્વાચીનો વસો ભવાસ્મે સુ મત્સ્વાન્ધસઃ ।
સોમાનામ્ ઇન્દ્ર સોમપાઃ ॥

અસ્માકં ત્વા મતીનામ્ આ સ્તોમ ઇન્દ્ર યચ્છતુ ।
અર્વાગ્ આ વર્તયા હરી ॥

પુરોળાશં ચ નો ઘસો જોષયાસે ગિરશ્ ચ નઃ ।
વધૂયુર્ ઇવ યોષણામ્ ॥

સહસ્રં વ્યતીનાં યુક્તાનામ્ ઇન્દ્રમ્ ઈમહે ।
શતં સોમસ્ય ખાર્યઃ ॥

સહસ્રા તે શતા વયં ગવામ્ આ ચ્યાવયામસિ ।
અસ્મત્રા રાધ એતુ તે ॥

દશ તે કલશાનાં હિરણ્યાનામ્ અધીમહિ ।
ભૂરિદા અસિ વૃત્રહન્ ॥

ભૂરિદા ભૂરિ દેહિ નો મા દભ્રમ્ ભૂર્ય્ આ ભર ।
ભૂરિ ઘેદ્ ઇન્દ્ર દિત્સસિ ॥

ભૂરિદા હ્ય્ અસિ શ્રુતઃ પુરુત્રા શૂર વૃત્રહન્ ।
આ નો ભજસ્વ રાધસિ ॥

પ્ર તે બભ્રૂ વિચક્ષણ શંસામિ ગોષણો નપાત્ ।
માભ્યાં ગા અનુ શિશ્રથઃ ॥

કનીનકેવ વિદ્રધે નવે દ્રુપદે અર્ભકે ।
બભ્રૂ યામેષુ શોભેતે ॥

અરમ્ મ ઉસ્રયામ્ણે ઽરમ્ અનુસ્રયામ્ણે ।
બભ્રૂ યામેષ્વ્ અસ્રિધા ॥