ઋગ્વેદ · અધ્યાય 4.026

અહમ્ મનુર્ અભવં સૂર્યશ્ ચાહં કક્ષીવાઁ ઋષિર્ અસ્મિ વિપ્રઃ ।
અહં કુત્સમ્ આર્જુનેયં ન્ય્ ઋઞ્જે ઽહં કવિર્ ઉશના પશ્યતા મા ॥

અહમ્ ભૂમિમ્ અદદામ્ આર્યાયાહં વૃષ્ટિં દાશુષે મર્ત્યાય ।
અહમ્ અપો અનયં વાવશાના મમ દેવાસો અનુ કેતમ્ આયન્ ॥

અહમ્ પુરો મન્દસાનો વ્ય્ ઐરં નવ સાકં નવતીઃ શમ્બરસ્ય ।
શતતમં વેશ્યં સર્વતાતા દિવોદાસમ્ અતિથિગ્વં યદ્ આવમ્ ॥

પ્ર સુ ષ વિભ્યો મરુતો વિર્ અસ્તુ પ્ર શ્યેનઃ શ્યેનેભ્ય આશુપત્વા ।
અચક્રયા યત્ સ્વધયા સુપર્ણો હવ્યમ્ ભરન્ મનવે દેવજુષ્ટમ્ ॥

ભરદ્ યદિ વિર્ અતો વેવિજાનઃ પથોરુણા મનોજવા અસર્જિ ।
તૂયં યયૌ મધુના સોમ્યેનોત શ્રવો વિવિદે શ્યેનો અત્ર ॥

ઋજીપી શ્યેનો દદમાનો અંશુમ્ પરાવતઃ શકુનો મન્દ્રમ્ મદમ્ ।
સોમમ્ ભરદ્ દાદૃહાણો દેવાવાન્ દિવો અમુષ્માદ્ ઉત્તરાદ્ આદાય ॥

આદાય શ્યેનો અભરત્ સોમં સહસ્રં સવાઁ અયુતં ચ સાકમ્ ।
અત્રા પુરંધિર્ અજહાદ્ અરાતીર્ મદે સોમસ્ય મૂરા અમૂરઃ ॥