ઋગ્વેદ · અધ્યાય 4.027

ગર્ભે નુ સન્ન્ અન્વ્ એષામ્ અવેદમ્ અહં દેવાનાં જનિમાનિ વિશ્વા ।
શતમ્ મા પુર આયસીર્ અરક્ષન્ન્ અધ શ્યેનો જવસા નિર્ અદીયમ્ ॥

ન ઘા સ મામ્ અપ જોષં જભારાભીમ્ આસ ત્વક્ષસા વીર્યેણ ।
ઈર્મા પુરંધિર્ અજહાદ્ અરાતીર્ ઉત વાતાઁ અતરચ્ છૂશુવાનઃ ॥

અવ યચ્ છ્યેનો અસ્વનીદ્ અધ દ્યોર્ વિ યદ્ યદિ વાત ઊહુઃ પુરંધિમ્ ।
સૃજદ્ યદ્ અસ્મા અવ હ ક્ષિપજ્ જ્યાં કૃશાનુર્ અસ્તા મનસા ભુરણ્યન્ ॥

ઋજિપ્ય ઈમ્ ઇન્દ્રાવતો ન ભુજ્યું શ્યેનો જભાર બૃહતો અધિ ષ્ણોઃ ।
અન્તઃ પતત્ પતત્ર્ય્ અસ્ય પર્ણમ્ અધ યામનિ પ્રસિતસ્ય તદ્ વેઃ ॥

અધ શ્વેતં કલશં ગોભિર્ અક્તમ્ આપિપ્યાનમ્ મઘવા શુક્રમ્ અન્ધઃ ।
અધ્વર્યુભિઃ પ્રયતમ્ મધ્વો અગ્રમ્ ઇન્દ્રો મદાય પ્રતિ ધત્ પિબધ્યૈ શૂરો મદાય પ્રતિ ધત્ પિબધ્યૈ ॥