ઋગ્વેદ · અધ્યાય 4.025

કો અદ્ય નર્યો દેવકામ ઉશન્ન્ ઇન્દ્રસ્ય સખ્યં જુજોષ ।
કો વા મહે ઽવસે પાર્યાય સમિદ્ધે અગ્નૌ સુતસોમ ઈટ્ટે ॥

કો નાનામ વચસા સોમ્યાય મનાયુર્ વા ભવતિ વસ્ત ઉસ્રાઃ ।
ક ઇન્દ્રસ્ય યુજ્યં કઃ સખિત્વં કો ભ્રાત્રં વષ્ટિ કવયે ક ઊતી ॥

કો દેવાનામ્ અવો અદ્યા વૃણીતે ક આદિત્યાઁ અદિતિં જ્યોતિર્ ઈટ્ટે ।
કસ્યાશ્વિનાવ્ ઇન્દ્રો અગ્નિઃ સુતસ્યાંશોઃ પિબન્તિ મનસાવિવેનમ્ ॥

તસ્મા અગ્નિર્ ભારતઃ શર્મ યંસજ્ જ્યોક્ પશ્યાત્ સૂર્યમ્ ઉચ્ચરન્તમ્ ।
ય ઇન્દ્રાય સુનવામેત્ય્ આહ નરે નર્યાય નૃતમાય નૃણામ્ ॥

ન તં જિનન્તિ બહવો ન દભ્રા ઉર્વ્ અસ્મા અદિતિઃ શર્મ યંસત્ ।
પ્રિયઃ સુકૃત્ પ્રિય ઇન્દ્રે મનાયુઃ પ્રિયઃ સુપ્રાવીઃ પ્રિયો અસ્ય સોમી ॥

સુપ્રાવ્યઃ પ્રાશુષાળ્ એષ વીરઃ સુષ્વેઃ પક્તિં કૃણુતે કેવલેન્દ્રઃ ।
નાસુષ્વેર્ આપિર્ ન સખા ન જામિર્ દુષ્પ્રાવ્યો ઽવહન્તેદ્ અવાચઃ ॥

ન રેવતા પણિના સખ્યમ્ ઇન્દ્રો ઽસુન્વતા સુતપાઃ સં ગૃણીતે ।
આસ્ય વેદઃ ખિદતિ હન્તિ નગ્નં વિ સુષ્વયે પક્તયે કેવલો ભૂત્ ॥

ઇન્દ્રમ્ પરે ઽવરે મધ્યમાસ ઇન્દ્રં યાન્તો ઽવસિતાસ ઇન્દ્રમ્ ।
ઇન્દ્રં ક્ષિયન્ત ઉત યુધ્યમાના ઇન્દ્રં નરો વાજયન્તો હવન્તે ॥