ઋગ્વેદ · અધ્યાય 4.002

યો મર્ત્યેષ્વ્ અમૃત ઋતાવા દેવો દેવેષ્વ્ અરતિર્ નિધાયિ ।
હોતા યજિષ્ઠો મહ્ના શુચધ્યૈ હવ્યૈર્ અગ્નિર્ મનુષ ઈરયધ્યૈ ॥

ઇહ ત્વં સૂનો સહસો નો અદ્ય જાતો જાતાઁ ઉભયાઁ અન્તર્ અગ્ને ।
દૂત ઈયસે યુયુજાન ઋષ્વ ઋજુમુષ્કાન્ વૃષણઃ શુક્રાઁશ્ ચ ॥

અત્યા વૃધસ્નૂ રોહિતા ઘૃતસ્નૂ ઋતસ્ય મન્યે મનસા જવિષ્ઠા ।
અન્તર્ ઈયસે અરુષા યુજાનો યુષ્માઁશ્ ચ દેવાન્ વિશ આ ચ મર્તાન્ ॥

અર્યમણં વરુણમ્ મિત્રમ્ એષામ્ ઇન્દ્રાવિષ્ણૂ મરુતો અશ્વિનોત ।
સ્વશ્વો અગ્ને સુરથઃ સુરાધા એદ્ ઉ વહ સુહવિષે જનાય ॥

ગોમાઁ અગ્ને ઽવિમાઁ અશ્વી યજ્ઞો નૃવત્સખા સદમ્ ઇદ્ અપ્રમૃષ્યઃ ।
ઇળાવાઁ એષો અસુર પ્રજાવાન્ દીર્ઘો રયિઃ પૃથુબુધ્નઃ સભાવાન્ ॥

યસ્ ત ઇધ્મં જભરત્ સિષ્વિદાનો મૂર્ધાનં વા તતપતે ત્વાયા ।
ભુવસ્ તસ્ય સ્વતવાઁઃ પાયુર્ અગ્ને વિશ્વસ્માત્ સીમ્ અઘાયત ઉરુષ્ય ॥

યસ્ તે ભરાદ્ અન્નિયતે ચિદ્ અન્નં નિશિષન્ મન્દ્રમ્ અતિથિમ્ ઉદીરત્ ।
આ દેવયુર્ ઇનધતે દુરોણે તસ્મિન્ રયિર્ ધ્રુવો અસ્તુ દાસ્વાન્ ॥

યસ્ ત્વા દોષા ય ઉષસિ પ્રશંસાત્ પ્રિયં વા ત્વા કૃણવતે હવિષ્માન્ ।
અશ્વો ન સ્વે દમ આ હેમ્યાવાન્ તમ્ અંહસઃ પીપરો દાશ્વાંસમ્ ॥

યસ્ તુભ્યમ્ અગ્ને અમૃતાય દાશદ્ દુવસ્ ત્વે કૃણવતે યતસ્રુક્ ।
ન સ રાયા શશમાનો વિ યોષન્ નૈનમ્ અંહઃ પરિ વરદ્ અઘાયોઃ ॥

યસ્ય ત્વમ્ અગ્ને અધ્વરં જુજોષો દેવો મર્તસ્ય સુધિતં રરાણઃ ।
પ્રીતેદ્ અસદ્ ધોત્રા સા યવિષ્ઠાસામ યસ્ય વિધતો વૃધાસઃ ॥

ચિત્તિમ્ અચિત્તિં ચિનવદ્ વિ વિદ્વાન્ પૃષ્ઠેવ વીતા વૃજિના ચ મર્તાન્ ।
રાયે ચ નઃ સ્વપત્યાય દેવ દિતિં ચ રાસ્વાદિતિમ્ ઉરુષ્ય ॥

કવિં શશાસુઃ કવયો ઽદબ્ધા નિધારયન્તો દુર્યાસ્વ્ આયોઃ ।
અતસ્ ત્વં દૃશ્યાઁ અગ્ન એતાન્ પડ્ભિઃ પશ્યેર્ અદ્ભુતાઁ અર્ય એવૈઃ ॥

ત્વમ્ અગ્ને વાઘતે સુપ્રણીતિઃ સુતસોમાય વિધતે યવિષ્ઠ ।
રત્નમ્ ભર શશમાનાય ઘૃષ્વે પૃથુ શ્ચન્દ્રમ્ અવસે ચર્ષણિપ્રાઃ ॥

અધા હ યદ્ વયમ્ અગ્ને ત્વાયા પડ્ભિર્ હસ્તેભિશ્ ચકૃમા તનૂભિઃ ।
રથં ન ક્રન્તો અપસા ભુરિજોર્ ઋતં યેમુઃ સુધ્ય આશુષાણાઃ ॥

અધા માતુર્ ઉષસઃ સપ્ત વિપ્રા જાયેમહિ પ્રથમા વેધસો નૄન્ ।
દિવસ્ પુત્રા અઙ્ગિરસો ભવેમાદ્રિં રુજેમ ધનિનં શુચન્તઃ ॥

અધા યથા નઃ પિતરઃ પરાસઃ પ્રત્નાસો અગ્ન ઋતમ્ આશુષાણાઃ ।
શુચીદ્ અયન્ દીધિતિમ્ ઉક્થશાસઃ ક્ષામા ભિન્દન્તો અરુણીર્ અપ વ્રન્ ॥

સુકર્માણઃ સુરુચો દેવયન્તો ઽયો ન દેવા જનિમા ધમન્તઃ ।
શુચન્તો અગ્નિં વવૃધન્ત ઇન્દ્રમ્ ઊર્વં ગવ્યમ્ પરિષદન્તો અગ્મન્ ॥

આ યૂથેવ ક્ષુમતિ પશ્વો અખ્યદ્ દેવાનાં યજ્ જનિમાન્ત્ય્ ઉગ્ર ।
મર્તાનાં ચિદ્ ઉર્વશીર્ અકૃપ્રન્ વૃધે ચિદ્ અર્ય ઉપરસ્યાયોઃ ॥

અકર્મ તે સ્વપસો અભૂમ ઋતમ્ અવસ્રન્ન્ ઉષસો વિભાતીઃ ।
અનૂનમ્ અગ્નિમ્ પુરુધા સુશ્ચન્દ્રં દેવસ્ય મર્મૃજતશ્ ચારુ ચક્ષુઃ ॥

એતા તે અગ્ન ઉચથાનિ વેધો ઽવોચામ કવયે તા જુષસ્વ ।
ઉચ્ છોચસ્વ કૃણુહિ વસ્યસો નો મહો રાયઃ પુરુવાર પ્ર યન્ધિ ॥