ઋગ્વેદ · અધ્યાય 4.003

આ વો રાજાનમ્ અધ્વરસ્ય રુદ્રં હોતારં સત્યયજં રોદસ્યોઃ ।
અગ્નિમ્ પુરા તનયિત્નોર્ અચિત્તાદ્ ધિરણ્યરૂપમ્ અવસે કૃણુધ્વમ્ ॥

અયં યોનિશ્ ચકૃમા યં વયં તે જાયેવ પત્ય ઉશતી સુવાસાઃ ।
અર્વાચીનઃ પરિવીતો નિ ષીદેમા ઉ તે સ્વપાક પ્રતીચીઃ ॥

આશૃણ્વતે અદૃપિતાય મન્મ નૃચક્ષસે સુમૃળીકાય વેધઃ ।
દેવાય શસ્તિમ્ અમૃતાય શંસ ગ્રાવેવ સોતા મધુષુદ્ યમ્ ઈળે ॥

ત્વં ચિન્ નઃ શમ્યા અગ્ને અસ્યા ઋતસ્ય બોધ્ય્ ઋતચિત્ સ્વાધીઃ ।
કદા ત ઉક્થા સધમાદ્યાનિ કદા ભવન્તિ સખ્યા ગૃહે તે ॥

કથા હ તદ્ વરુણાય ત્વમ્ અગ્ને કથા દિવે ગર્હસે કન્ ન આગઃ ।
કથા મિત્રાય મીળ્હુષે પૃથિવ્યૈ બ્રવઃ કદ્ અર્યમ્ણે કદ્ ભગાય ॥

કદ્ ધિષ્ણ્યાસુ વૃધસાનો અગ્ને કદ્ વાતાય પ્રતવસે શુભંયે ।
પરિજ્મને નાસત્યાય ક્ષે બ્રવઃ કદ્ અગ્ને રુદ્રાય નૃઘ્ને ॥

કથા મહે પુષ્ટિમ્ભરાય પૂષ્ણે કદ્ રુદ્રાય સુમખાય હવિર્દે ।
કદ્ વિષ્ણવ ઉરુગાયાય રેતો બ્રવઃ કદ્ અગ્ને શરવે બૃહત્યૈ ॥

કથા શર્ધાય મરુતામ્ ઋતાય કથા સૂરે બૃહતે પૃચ્છ્યમાનઃ ।
પ્રતિ બ્રવો ઽદિતયે તુરાય સાધા દિવો જાતવેદશ્ ચિકિત્વાન્ ॥

ઋતેન ઋતં નિયતમ્ ઈળ આ ગોર્ આમા સચા મધુમત્ પક્વમ્ અગ્ને ।
કૃષ્ણા સતી રુશતા ધાસિનૈષા જામર્યેણ પયસા પીપાય ॥

ઋતેન હિ ષ્મા વૃષભશ્ ચિદ્ અક્તઃ પુમાઁ અગ્નિઃ પયસા પૃષ્ઠ્યેન ।
અસ્પન્દમાનો અચરદ્ વયોધા વૃષા શુક્રં દુદુહે પૃશ્નિર્ ઊધઃ ॥

ઋતેનાદ્રિં વ્ય્ અસન્ ભિદન્તઃ સમ્ અઙ્ગિરસો નવન્ત ગોભિઃ ।
શુનં નરઃ પરિ ષદન્ન્ ઉષાસમ્ આવિઃ સ્વર્ અભવજ્ જાતે અગ્નૌ ॥

ઋતેન દેવીર્ અમૃતા અમૃક્તા અર્ણોભિર્ આપો મધુમદ્ભિર્ અગ્ને ।
વાજી ન સર્ગેષુ પ્રસ્તુભાનઃ પ્ર સદમ્ ઇત્ સ્રવિતવે દધન્યુઃ ॥

મા કસ્ય યક્ષં સદમ્ ઇદ્ ધુરો ગા મા વેશસ્ય પ્રમિનતો માપેઃ ।
મા ભ્રાતુર્ અગ્ને અનૃજોર્ ઋણં વેર્ મા સખ્યુર્ દક્ષં રિપોર્ ભુજેમ ॥

રક્ષા ણો અગ્ને તવ રક્ષણેભી રારક્ષાણઃ સુમખ પ્રીણાનઃ ।
પ્રતિ ષ્ફુર વિ રુજ વીડ્વ્ અંહો જહિ રક્ષો મહિ ચિદ્ વાવૃધાનમ્ ॥

એભિર્ ભવ સુમના અગ્ને અર્કૈર્ ઇમાન્ સ્પૃશ મન્મભિઃ શૂર વાજાન્ ।
ઉત બ્રહ્માણ્ય્ અઙ્ગિરો જુષસ્વ સં તે શસ્તિર્ દેવવાતા જરેત ॥

એતા વિશ્વા વિદુષે તુભ્યં વેધો નીથાન્ય્ અગ્ને નિણ્યા વચાંસિ ।
નિવચના કવયે કાવ્યાન્ય્ અશંસિષમ્ મતિભિર્ વિપ્ર ઉક્થૈઃ ॥