ઋગ્વેદ · અધ્યાય 3.056

ન તા મિનન્તિ માયિનો ન ધીરા વ્રતા દેવાનામ્ પ્રથમા ધ્રુવાણિ ।
ન રોદસી અદ્રુહા વેદ્યાભિર્ ન પર્વતા નિનમે તસ્થિવાંસઃ ॥

ષડ્ ભારાઁ એકો અચરન્ બિભર્ત્ય્ ઋતં વર્ષિષ્ઠમ્ ઉપ ગાવ આગુઃ ।
તિસ્રો મહીર્ ઉપરાસ્ તસ્થુર્ અત્યા ગુહા દ્વે નિહિતે દર્શ્ય્ એકા ॥

ત્રિપાજસ્યો વૃષભો વિશ્વરૂપ ઉત ત્ર્યુધા પુરુધ પ્રજાવાન્ ।
ત્ર્યનીકઃ પત્યતે માહિનાવાન્ સ રેતોધા વૃષભઃ શશ્વતીનામ્ ॥

અભીક આસામ્ પદવીર્ અબોધ્ય્ આદિત્યાનામ્ અહ્વે ચારુ નામ ।
આપશ્ ચિદ્ અસ્મા અરમન્ત દેવીઃ પૃથગ્ વ્રજન્તીઃ પરિ ષીમ્ અવૃઞ્જન્ ॥

ત્રી ષધસ્થા સિન્ધવસ્ ત્રિઃ કવીનામ્ ઉત ત્રિમાતા વિદથેષુ સમ્રાટ્ ।
ઋતાવરીર્ યોષણાસ્ તિસ્રો અપ્યાસ્ ત્રિર્ આ દિવો વિદથે પત્યમાનાઃ ॥

ત્રિર્ આ દિવઃ સવિતર્ વાર્યાણિ દિવે-દિવ આ સુવ ત્રિર્ નો અહ્નઃ ।
ત્રિધાતુ રાય આ સુવા વસૂનિ ભગ ત્રાતર્ ધિષણે સાતયે ધાઃ ॥

ત્રિર્ આ દિવઃ સવિતા સોષવીતિ રાજાના મિત્રાવરુણા સુપાણી ।
આપશ્ ચિદ્ અસ્ય રોદસી ચિદ્ ઉર્વી રત્નમ્ ભિક્ષન્ત સવિતુઃ સવાય ॥

ત્રિર્ ઉત્તમા દૂણશા રોચનાનિ ત્રયો રાજન્ત્ય્ અસુરસ્ય વીરાઃ ।
ઋતાવાન ઇષિરા દૂળભાસસ્ ત્રિર્ આ દિવો વિદથે સન્તુ દેવાઃ ॥