ઋગ્વેદ · અધ્યાય 2.038

ઉદ્ ઉ ષ્ય દેવઃ સવિતા સવાય શશ્વત્તમં તદપા વહ્નિર્ અસ્થાત્ ।
નૂનં દેવેભ્યો વિ હિ ધાતિ રત્નમ્ અથાભજદ્ વીતિહોત્રં સ્વસ્તૌ ॥

વિશ્વસ્ય હિ શ્રુષ્ટયે દેવ ઊર્ધ્વઃ પ્ર બાહવા પૃથુપાણિઃ સિસર્તિ ।
આપશ્ ચિદ્ અસ્ય વ્રત આ નિમૃગ્રા અયં ચિદ્ વાતો રમતે પરિજ્મન્ ॥

આશુભિશ્ ચિદ્ યાન્ વિ મુચાતિ નૂનમ્ અરીરમદ્ અતમાનં ચિદ્ એતોઃ ।
અહ્યર્ષૂણાં ચિન્ ન્ય્ અયાઁ અવિષ્યામ્ અનુ વ્રતં સવિતુર્ મોક્ય્ આગાત્ ॥

પુનઃ સમ્ અવ્યદ્ વિતતં વયન્તી મધ્યા કર્તોર્ ન્ય્ અધાચ્ છક્મ ધીરઃ ।
ઉત્ સંહાયાસ્થાદ્ વ્ય્ ઋ1તૂઁર્ અદર્ધર્ અરમતિઃ સવિતા દેવ આગાત્ ॥

નાનૌકાંસિ દુર્યો વિશ્વમ્ આયુર્ વિ તિષ્ઠતે પ્રભવઃ શોકો અગ્નેઃ ।
જ્યેષ્ઠમ્ માતા સૂનવે ભાગમ્ આધાદ્ અન્વ્ અસ્ય કેતમ્ ઇષિતં સવિત્રા ॥

સમાવવર્તિ વિષ્ઠિતો જિગીષુર્ વિશ્વેષાં કામશ્ ચરતામ્ અમાભૂત્ ।
શશ્વાઁ અપો વિકૃતં હિત્વ્ય્ આગાદ્ અનુ વ્રતં સવિતુર્ દૈવ્યસ્ય ॥

ત્વયા હિતમ્ અપ્યમ્ અપ્સુ ભાગં ધન્વાન્વ્ આ મૃગયસો વિ તસ્થુઃ ।
વનાનિ વિભ્યો નકિર્ અસ્ય તાનિ વ્રતા દેવસ્ય સવિતુર્ મિનન્તિ ॥

યાદ્રાધ્ય1ં વરુણો યોનિમ્ અપ્યમ્ અનિશિતં નિમિષિ જર્ભુરાણઃ ।
વિશ્વો માર્તાણ્ડો વ્રજમ્ આ પશુર્ ગાત્ સ્થશો જન્માનિ સવિતા વ્ય્ આકઃ ॥

ન યસ્યેન્દ્રો વરુણો ન મિત્રો વ્રતમ્ અર્યમા ન મિનન્તિ રુદ્રઃ ।
નારાતયસ્ તમ્ ઇદં સ્વસ્તિ હુવે દેવં સવિતારં નમોભિઃ ॥

ભગં ધિયં વાજયન્તઃ પુરંધિં નરાશંસો ગ્નાસ્પતિર્ નો અવ્યાઃ ।
આયે વામસ્ય સંગથે રયીણામ્ પ્રિયા દેવસ્ય સવિતુઃ સ્યામ ॥

અસ્મભ્યં તદ્ દિવો અદ્ભ્યઃ પૃથિવ્યાસ્ ત્વયા દત્તં કામ્યં રાધ આ ગાત્ ।
શં યત્ સ્તોતૃભ્ય આપયે ભવાત્ય્ ઉરુશંસાય સવિતર્ જરિત્રે ॥