Rig Veda · Chapter 2.038

ud u ṣya devaḥ savitā savāya śaśvattamaṁ tadapā vahnir asthāt |
nūnaṁ devebhyo vi hi dhāti ratnam athābhajad vītihotraṁ svastau ||

viśvasya hi śruṣṭaye deva ūrdhvaḥ pra bāhavā pṛthupāṇiḥ sisarti |
āpaś cid asya vrata ā nimṛgrā ayaṁ cid vāto ramate parijman ||

āśubhiś cid yān vi mucāti nūnam arīramad atamānaṁ cid etoḥ |
ahyarṣūṇāṁ cin ny ayām̐ aviṣyām anu vrataṁ savitur moky āgāt ||

punaḥ sam avyad vitataṁ vayantī madhyā kartor ny adhāc chakma dhīraḥ |
ut saṁhāyāsthād vy ṛ1tūm̐r adardhar aramatiḥ savitā deva āgāt ||

nānaukāṁsi duryo viśvam āyur vi tiṣṭhate prabhavaḥ śoko agneḥ |
jyeṣṭham mātā sūnave bhāgam ādhād anv asya ketam iṣitaṁ savitrā ||

samāvavarti viṣṭhito jigīṣur viśveṣāṁ kāmaś caratām amābhūt |
śaśvām̐ apo vikṛtaṁ hitvy āgād anu vrataṁ savitur daivyasya ||

tvayā hitam apyam apsu bhāgaṁ dhanvānv ā mṛgayaso vi tasthuḥ |
vanāni vibhyo nakir asya tāni vratā devasya savitur minanti ||

yādrādhya1ṁ varuṇo yonim apyam aniśitaṁ nimiṣi jarbhurāṇaḥ |
viśvo mārtāṇḍo vrajam ā paśur gāt sthaśo janmāni savitā vy ākaḥ ||

na yasyendro varuṇo na mitro vratam aryamā na minanti rudraḥ |
nārātayas tam idaṁ svasti huve devaṁ savitāraṁ namobhiḥ ||

bhagaṁ dhiyaṁ vājayantaḥ puraṁdhiṁ narāśaṁso gnāspatir no avyāḥ |
āye vāmasya saṁgathe rayīṇām priyā devasya savituḥ syāma ||

asmabhyaṁ tad divo adbhyaḥ pṛthivyās tvayā dattaṁ kāmyaṁ rādha ā gāt |
śaṁ yat stotṛbhya āpaye bhavāty uruśaṁsāya savitar jaritre ||