ઋગ્વેદ · અધ્યાય 2.029

ધૃતવ્રતા આદિત્યા ઇષિરા આરે મત્ કર્ત રહસૂર્ ઇવાગઃ ।
શૃણ્વતો વો વરુણ મિત્ર દેવા ભદ્રસ્ય વિદ્વાઁ અવસે હુવે વઃ ॥

યૂયં દેવાઃ પ્રમતિર્ યૂયમ્ ઓજો યૂયં દ્વેષાંસિ સનુતર્ યુયોત ।
અભિક્ષત્તારો અભિ ચ ક્ષમધ્વમ્ અદ્યા ચ નો મૃળયતાપરં ચ ॥

કિમ્ ઊ નુ વઃ કૃણવામાપરેણ કિં સનેન વસવ આપ્યેન ।
યૂયં નો મિત્રાવરુણાદિતે ચ સ્વસ્તિમ્ ઇન્દ્રામરુતો દધાત ॥

હયે દેવા યૂયમ્ ઇદ્ આપયઃ સ્થ તે મૃળત નાધમાનાય મહ્યમ્ ।
મા વો રથો મધ્યમવાળ્ ઋતે ભૂન્ મા યુષ્માવત્સ્વ્ આપિષુ શ્રમિષ્મ ॥

પ્ર વ એકો મિમય ભૂર્ય્ આગો યન્ મા પિતેવ કિતવં શશાસ ।
આરે પાશા આરે અઘાનિ દેવા મા માધિ પુત્રે વિમ્ ઇવ ગ્રભીષ્ટ ॥

અર્વાઞ્ચો અદ્યા ભવતા યજત્રા આ વો હાર્દિ ભયમાનો વ્યયેયમ્ ।
ત્રાધ્વં નો દેવા નિજુરો વૃકસ્ય ત્રાધ્વં કર્તાદ્ અવપદો યજત્રાઃ ॥

માહમ્ મઘોનો વરુણ પ્રિયસ્ય ભૂરિદાવ્ન આ વિદં શૂનમ્ આપેઃ ।
મા રાયો રાજન્ સુયમાદ્ અવ સ્થામ્ બૃહદ્ વદેમ વિદથે સુવીરાઃ ॥