ઋગ્વેદ · અધ્યાય 2.030

ઋતં દેવાય કૃણ્વતે સવિત્ર ઇન્દ્રાયાહિઘ્ને ન રમન્ત આપઃ ।
અહર્-અહર્ યાત્ય્ અક્તુર્ અપાં કિયાત્ય્ આ પ્રથમઃ સર્ગ આસામ્ ॥

યો વૃત્રાય સિનમ્ અત્રાભરિષ્યત્ પ્ર તં જનિત્રી વિદુષ ઉવાચ ।
પથો રદન્તીર્ અનુ જોષમ્ અસ્મૈ દિવે-દિવે ધુનયો યન્ત્ય્ અર્થમ્ ॥

ઊર્ધ્વો હ્ય્ અસ્થાદ્ અધ્ય્ અન્તરિક્ષે ઽધા વૃત્રાય પ્ર વધં જભાર ।
મિહં વસાન ઉપ હીમ્ અદુદ્રોત્ તિગ્માયુધો અજયચ્ છત્રુમ્ ઇન્દ્રઃ ॥

બૃહસ્પતે તપુષાશ્નેવ વિધ્ય વૃકદ્વરસો અસુરસ્ય વીરાન્ ।
યથા જઘન્થ ધૃષતા પુરા ચિદ્ એવા જહિ શત્રુમ્ અસ્માકમ્ ઇન્દ્ર ॥

અવ ક્ષિપ દિવો અશ્માનમ્ ઉચ્ચા યેન શત્રુમ્ મન્દસાનો નિજૂર્વાઃ ।
તોકસ્ય સાતૌ તનયસ્ય ભૂરેર્ અસ્માઁ અર્ધં કૃણુતાદ્ ઇન્દ્ર ગોનામ્ ॥

પ્ર હિ ક્રતું વૃહથો યં વનુથો રધ્રસ્ય સ્થો યજમાનસ્ય ચોદૌ ।
ઇન્દ્રાસોમા યુવમ્ અસ્માઁ અવિષ્ટમ્ અસ્મિન્ ભયસ્થે કૃણુતમ્ ઉ લોકમ્ ॥

ન મા તમન્ ન શ્રમન્ નોત તન્દ્રન્ ન વોચામ મા સુનોતેતિ સોમમ્ ।
યો મે પૃણાદ્ યો દદદ્ યો નિબોધાદ્ યો મા સુન્વન્તમ્ ઉપ ગોભિર્ આયત્ ॥

સરસ્વતિ ત્વમ્ અસ્માઁ અવિડ્ઢિ મરુત્વતી ધૃષતી જેષિ શત્રૂન્ ।
ત્યં ચિચ્ છર્ધન્તં તવિષીયમાણમ્ ઇન્દ્રો હન્તિ વૃષભં શણ્ડિકાનામ્ ॥

યો નઃ સનુત્ય ઉત વા જિઘત્નુર્ અભિખ્યાય તં તિગિતેન વિધ્ય ।
બૃહસ્પત આયુધૈર્ જેષિ શત્રૂન્ દ્રુહે રીષન્તમ્ પરિ ધેહિ રાજન્ ॥

અસ્માકેભિઃ સત્વભિઃ શૂર શૂરૈર્ વીર્યા કૃધિ યાનિ તે કર્ત્વાનિ ।
જ્યોગ્ અભૂવન્ન્ અનુધૂપિતાસો હત્વી તેષામ્ આ ભરા નો વસૂનિ ॥

તં વઃ શર્ધમ્ મારુતં સુમ્નયુર્ ગિરોપ બ્રુવે નમસા દૈવ્યં જનમ્ ।
યથા રયિં સર્વવીરં નશામહા અપત્યસાચં શ્રુત્યં દિવે-દિવે ॥