ઋગ્વેદ · અધ્યાય 2.028

ઇદં કવેર્ આદિત્યસ્ય સ્વરાજો વિશ્વાનિ સાન્ત્ય્ અભ્ય્ અસ્તુ મહ્ના ।
અતિ યો મન્દ્રો યજથાય દેવઃ સુકીર્તિમ્ ભિક્ષે વરુણસ્ય ભૂરેઃ ॥

તવ વ્રતે સુભગાસઃ સ્યામ સ્વાધ્યો વરુણ તુષ્ટુવાંસઃ ।
ઉપાયન ઉષસાં ગોમતીનામ્ અગ્નયો ન જરમાણા અનુ દ્યૂન્ ॥

તવ સ્યામ પુરુવીરસ્ય શર્મન્ન્ ઉરુશંસસ્ય વરુણ પ્રણેતઃ ।
યૂયં નઃ પુત્રા અદિતેર્ અદબ્ધા અભિ ક્ષમધ્વં યુજ્યાય દેવાઃ ॥

પ્ર સીમ્ આદિત્યો અસૃજદ્ વિધર્તાઁ ઋતં સિન્ધવો વરુણસ્ય યન્તિ ।
ન શ્રામ્યન્તિ ન વિ મુચન્ત્ય્ એતે વયો ન પપ્તૂ રઘુયા પરિજ્મન્ ॥

વિ મચ્ છ્રથાય રશનામ્ ઇવાગ ઋધ્યામ તે વરુણ ખામ્ ઋતસ્ય ।
મા તન્તુશ્ છેદિ વયતો ધિયમ્ મે મા માત્રા શાર્ય્ અપસઃ પુર ઋતોઃ ॥

અપો સુ મ્યક્ષ વરુણ ભિયસમ્ મત્ સમ્રાળ્ ઋતાવો ઽનુ મા ગૃભાય ।
દામેવ વત્સાદ્ વિ મુમુગ્ધ્ય્ અંહો નહિ ત્વદ્ આરે નિમિષશ્ ચનેશે ॥

મા નો વધૈર્ વરુણ યે ત ઇષ્ટાવ્ એનઃ કૃણ્વન્તમ્ અસુર ભ્રીણન્તિ ।
મા જ્યોતિષઃ પ્રવસથાનિ ગન્મ વિ ષૂ મૃધઃ શિશ્રથો જીવસે નઃ ॥

નમઃ પુરા તે વરુણોત નૂનમ્ ઉતાપરં તુવિજાત બ્રવામ ।
ત્વે હિ કમ્ પર્વતે ન શ્રિતાન્ય્ અપ્રચ્યુતાનિ દૂળભ વ્રતાનિ ॥

પર ઋણા સાવીર્ અધ મત્કૃતાનિ માહં રાજન્ન્ અન્યકૃતેન ભોજમ્ ।
અવ્યુષ્ટા ઇન્ નુ ભૂયસીર્ ઉષાસ આ નો જીવાન્ વરુણ તાસુ શાધિ ॥

યો મે રાજન્ યુજ્યો વા સખા વા સ્વપ્ને ભયમ્ ભીરવે મહ્યમ્ આહ ।
સ્તેનો વા યો દિપ્સતિ નો વૃકો વા ત્વં તસ્માદ્ વરુણ પાહ્ય્ અસ્માન્ ॥

માહમ્ મઘોનો વરુણ પ્રિયસ્ય ભૂરિદાવ્ન આ વિદં શૂનમ્ આપેઃ ।
મા રાયો રાજન્ સુયમાદ્ અવ સ્થામ્ બૃહદ્ વદેમ વિદથે સુવીરાઃ ॥