ઋગ્વેદ · અધ્યાય 2.002

યજ્ઞેન વર્ધત જાતવેદસમ્ અગ્નિં યજધ્વં હવિષા તના ગિરા ।
સમિધાનં સુપ્રયસં સ્વર્ણરં દ્યુક્ષં હોતારં વૃજનેષુ ધૂર્ષદમ્ ॥

અભિ ત્વા નક્તીર્ ઉષસો વવાશિરે ઽગ્ને વત્સં ન સ્વસરેષુ ધેનવઃ ।
દિવ ઇવેદ્ અરતિર્ માનુષા યુગા ક્ષપો ભાસિ પુરુવાર સંયતઃ ॥

તં દેવા બુધ્ને રજસઃ સુદંસસં દિવસ્પૃથિવ્યોર્ અરતિં ન્ય્ એરિરે ।
રથમ્ ઇવ વેદ્યં શુક્રશોચિષમ્ અગ્નિમ્ મિત્રં ન ક્ષિતિષુ પ્રશંસ્યમ્ ॥

તમ્ ઉક્ષમાણં રજસિ સ્વ આ દમે ચન્દ્રમ્ ઇવ સુરુચં હ્વાર આ દધુઃ ।
પૃશ્ન્યાઃ પતરં ચિતયન્તમ્ અક્ષભિઃ પાથો ન પાયું જનસી ઉભે અનુ ॥

સ હોતા વિશ્વમ્ પરિ ભૂત્વ્ અધ્વરં તમ્ ઉ હવ્યૈર્ મનુષ ઋઞ્જતે ગિરા ।
હિરિશિપ્રો વૃધસાનાસુ જર્ભુરદ્ દ્યૌર્ ન સ્તૃભિશ્ ચિતયદ્ રોદસી અનુ ॥

સ નો રેવત્ સમિધાનઃ સ્વસ્તયે સંદદસ્વાન્ રયિમ્ અસ્માસુ દીદિહિ ।
આ નઃ કૃણુષ્વ સુવિતાય રોદસી અગ્ને હવ્યા મનુષો દેવ વીતયે ॥

દા નો અગ્ને બૃહતો દાઃ સહસ્રિણો દુરો ન વાજં શ્રુત્યા અપા વૃધિ ।
પ્રાચી દ્યાવાપૃથિવી બ્રહ્મણા કૃધિ સ્વ1ર્ ણ શુક્રમ્ ઉષસો વિ દિદ્યુતઃ ॥

સ ઇધાન ઉષસો રામ્યા અનુ સ્વ1ર્ ણ દીદેદ્ અરુષેણ ભાનુના ।
હોત્રાભિર્ અગ્નિર્ મનુષઃ સ્વધ્વરો રાજા વિશામ્ અતિથિશ્ ચારુર્ આયવે ॥

એવા નો અગ્ને અમૃતેષુ પૂર્વ્ય ધીષ્ પીપાય બૃહદ્દિવેષુ માનુષા ।
દુહાના ધેનુર્ વૃજનેષુ કારવે ત્મના શતિનમ્ પુરુરૂપમ્ ઇષણિ ॥

વયમ્ અગ્ને અર્વતા વા સુવીર્યમ્ બ્રહ્મણા વા ચિતયેમા જનાઁ અતિ ।
અસ્માકં દ્યુમ્નમ્ અધિ પઞ્ચ કૃષ્ટિષૂચ્ચા સ્વ1ર્ ણ શુશુચીત દુષ્ટરમ્ ॥

સ નો બોધિ સહસ્ય પ્રશંસ્યો યસ્મિન્ સુજાતા ઇષયન્ત સૂરયઃ ।
યમ્ અગ્ને યજ્ઞમ્ ઉપયન્તિ વાજિનો નિત્યે તોકે દીદિવાંસં સ્વે દમે ॥

ઉભયાસો જાતવેદઃ સ્યામ તે સ્તોતારો અગ્ને સૂરયશ્ ચ શર્મણિ ।
વસ્વો રાયઃ પુરુશ્ચન્દ્રસ્ય ભૂયસઃ પ્રજાવતઃ સ્વપત્યસ્ય શગ્ધિ નઃ ॥

યે સ્તોતૃભ્યો ગોઅગ્રામ્ અશ્વપેશસમ્ અગ્ને રાતિમ્ ઉપસૃજન્તિ સૂરયઃ ।
અસ્માઞ્ ચ તાઁશ્ ચ પ્ર હિ નેષિ વસ્ય આ બૃહદ્ વદેમ વિદથે સુવીરાઃ ॥