Rig Veda · Chapter 2.002

yajñena vardhata jātavedasam agniṁ yajadhvaṁ haviṣā tanā girā |
samidhānaṁ suprayasaṁ svarṇaraṁ dyukṣaṁ hotāraṁ vṛjaneṣu dhūrṣadam ||

abhi tvā naktīr uṣaso vavāśire 'gne vatsaṁ na svasareṣu dhenavaḥ |
diva ived aratir mānuṣā yugā kṣapo bhāsi puruvāra saṁyataḥ ||

taṁ devā budhne rajasaḥ sudaṁsasaṁ divaspṛthivyor aratiṁ ny erire |
ratham iva vedyaṁ śukraśociṣam agnim mitraṁ na kṣitiṣu praśaṁsyam ||

tam ukṣamāṇaṁ rajasi sva ā dame candram iva surucaṁ hvāra ā dadhuḥ |
pṛśnyāḥ pataraṁ citayantam akṣabhiḥ pātho na pāyuṁ janasī ubhe anu ||

sa hotā viśvam pari bhūtv adhvaraṁ tam u havyair manuṣa ṛñjate girā |
hiriśipro vṛdhasānāsu jarbhurad dyaur na stṛbhiś citayad rodasī anu ||

sa no revat samidhānaḥ svastaye saṁdadasvān rayim asmāsu dīdihi |
ā naḥ kṛṇuṣva suvitāya rodasī agne havyā manuṣo deva vītaye ||

dā no agne bṛhato dāḥ sahasriṇo duro na vājaṁ śrutyā apā vṛdhi |
prācī dyāvāpṛthivī brahmaṇā kṛdhi sva1r ṇa śukram uṣaso vi didyutaḥ ||

sa idhāna uṣaso rāmyā anu sva1r ṇa dīded aruṣeṇa bhānunā |
hotrābhir agnir manuṣaḥ svadhvaro rājā viśām atithiś cārur āyave ||

evā no agne amṛteṣu pūrvya dhīṣ pīpāya bṛhaddiveṣu mānuṣā |
duhānā dhenur vṛjaneṣu kārave tmanā śatinam pururūpam iṣaṇi ||

vayam agne arvatā vā suvīryam brahmaṇā vā citayemā janām̐ ati |
asmākaṁ dyumnam adhi pañca kṛṣṭiṣūccā sva1r ṇa śuśucīta duṣṭaram ||

sa no bodhi sahasya praśaṁsyo yasmin sujātā iṣayanta sūrayaḥ |
yam agne yajñam upayanti vājino nitye toke dīdivāṁsaṁ sve dame ||

ubhayāso jātavedaḥ syāma te stotāro agne sūrayaś ca śarmaṇi |
vasvo rāyaḥ puruścandrasya bhūyasaḥ prajāvataḥ svapatyasya śagdhi naḥ ||

ye stotṛbhyo goagrām aśvapeśasam agne rātim upasṛjanti sūrayaḥ |
asmāñ ca tām̐ś ca pra hi neṣi vasya ā bṛhad vadema vidathe suvīrāḥ ||