ઋગ્વેદ · અધ્યાય 2.003

સમિદ્ધો અગ્નિર્ નિહિતઃ પૃથિવ્યામ્ પ્રત્યઙ્ વિશ્વાનિ ભુવનાન્ય્ અસ્થાત્ ।
હોતા પાવકઃ પ્રદિવઃ સુમેધા દેવો દેવાન્ યજત્વ્ અગ્નિર્ અર્હન્ ॥

નરાશંસઃ પ્રતિ ધામાન્ય્ અઞ્જન્ તિસ્રો દિવઃ પ્રતિ મહ્ના સ્વર્ચિઃ ।
ઘૃતપ્રુષા મનસા હવ્યમ્ ઉન્દન્ મૂર્ધન્ યજ્ઞસ્ય સમ્ અનક્તુ દેવાન્ ॥

ઈળિતો અગ્ને મનસા નો અર્હન્ દેવાન્ યક્ષિ માનુષાત્ પૂર્વો અદ્ય ।
સ આ વહ મરુતાં શર્ધો અચ્યુતમ્ ઇન્દ્રં નરો બર્હિષદં યજધ્વમ્ ॥

દેવ બર્હિર્ વર્ધમાનં સુવીરં સ્તીર્ણં રાયે સુભરં વેદ્ય્ અસ્યામ્ ।
ઘૃતેનાક્તં વસવઃ સીદતેદં વિશ્વે દેવા આદિત્યા યજ્ઞિયાસઃ ॥

વિ શ્રયન્તામ્ ઉર્વિયા હૂયમાના દ્વારો દેવીઃ સુપ્રાયણા નમોભિઃ ।
વ્યચસ્વતીર્ વિ પ્રથન્તામ્ અજુર્યા વર્ણમ્ પુનાના યશસં સુવીરમ્ ॥

સાધ્વ્ અપાંસિ સનતા ન ઉક્ષિતે ઉષાસાનક્તા વય્યેવ રણ્વિતે ।
તન્તું તતં સંવયન્તી સમીચી યજ્ઞસ્ય પેશઃ સુદુઘે પયસ્વતી ॥

દૈવ્યા હોતારા પ્રથમા વિદુષ્ટર ઋજુ યક્ષતઃ સમ્ ઋચા વપુષ્ટરા ।
દેવાન્ યજન્તાવ્ ઋતુથા સમ્ અઞ્જતો નાભા પૃથિવ્યા અધિ સાનુષુ ત્રિષુ ॥

સરસ્વતી સાધયન્તી ધિયં ન ઇળા દેવી ભારતી વિશ્વતૂર્તિઃ ।
તિસ્રો દેવીઃ સ્વધયા બર્હિર્ એદમ્ અચ્છિદ્રમ્ પાન્તુ શરણં નિષદ્ય ॥

પિશઙ્ગરૂપઃ સુભરો વયોધાઃ શ્રુષ્ટી વીરો જાયતે દેવકામઃ ।
પ્રજાં ત્વષ્ટા વિ ષ્યતુ નાભિમ્ અસ્મે અથા દેવાનામ્ અપ્ય્ એતુ પાથઃ ॥

વનસ્પતિર્ અવસૃજન્ન્ ઉપ સ્થાદ્ અગ્નિર્ હવિઃ સૂદયાતિ પ્ર ધીભિઃ ।
ત્રિધા સમક્તં નયતુ પ્રજાનન્ દેવેભ્યો દૈવ્યઃ શમિતોપ હવ્યમ્ ॥

ઘૃતમ્ મિમિક્ષે ઘૃતમ્ અસ્ય યોનિર્ ઘૃતે શ્રિતો ઘૃતમ્ વ્ અસ્ય ધામ ।
અનુષ્વધમ્ આ વહ માદયસ્વ સ્વાહાકૃતં વૃષભ વક્ષિ હવ્યમ્ ॥