ઋગ્વેદ · અધ્યાય 10.161

મુઞ્ચામિ ત્વા હવિષા જીવનાય કમ્ અજ્ઞાતયક્ષ્માદ્ ઉત રાજયક્ષ્માત્ ।
ગ્રાહિર્ જગ્રાહ યદિ વૈતદ્ એનં તસ્યા ઇન્દ્રાગ્ની પ્ર મુમુક્તમ્ એનમ્ ॥

યદિ ક્ષિતાયુર્ યદિ વા પરેતો યદિ મૃત્યોર્ અન્તિકં નીત એવ ।
તમ્ આ હરામિ નિરૃતેર્ ઉપસ્થાદ્ અસ્પાર્ષમ્ એનં શતશારદાય ॥

સહસ્રાક્ષેણ શતશારદેન શતાયુષા હવિષાહાર્ષમ્ એનમ્ ।
શતં યથેમં શરદો નયાતીન્દ્રો વિશ્વસ્ય દુરિતસ્ય પારમ્ ॥

શતં જીવ શરદો વર્ધમાનઃ શતં હેમન્તાઞ્ છતમ્ ઉ વસન્તાન્ ।
શતમ્ ઇન્દ્રાગ્ની સવિતા બૃહસ્પતિઃ શતાયુષા હવિષેમમ્ પુનર્ દુઃ ॥

આહાર્ષં ત્વાવિદં ત્વા પુનર્ આગાઃ પુનર્નવ ।
સર્વાઙ્ગ સર્વં તે ચક્ષુઃ સર્વમ્ આયુશ્ ચ તે ઽવિદમ્ ॥