ઋગ્વેદ · અધ્યાય 10.130

યો યજ્ઞો વિશ્વતસ્ તન્તુભિસ્ તત એકશતં દેવકર્મેભિર્ આયતઃ ।
ઇમે વયન્તિ પિતરો ય આયયુઃ પ્ર વયાપ વયેત્ય્ આસતે તતે ॥

પુમાઁ એનં તનુત ઉત્ કૃણત્તિ પુમાન્ વિ તત્ને અધિ નાકે અસ્મિન્ ।
ઇમે મયૂખા ઉપ સેદુર્ ઊ સદઃ સામાનિ ચક્રુસ્ તસરાણ્ય્ ઓતવે ॥

કાસીત્ પ્રમા પ્રતિમા કિં નિદાનમ્ આજ્યં કિમ્ આસીત્ પરિધિઃ ક આસીત્ ।
છન્દઃ કિમ્ આસીત્ પ્રüગં કિમ્ ઉક્થં યદ્ દેવા દેવમ્ અયજન્ત વિશ્વે ॥

અગ્નેર્ ગાયત્ર્ય્ અભવત્ સયુગ્વોષ્ણિહયા સવિતા સમ્ બભૂવ ।
અનુષ્ટુભા સોમ ઉક્થૈર્ મહસ્વાન્ બૃહસ્પતેર્ બૃહતી વાચમ્ આવત્ ॥

વિરાણ્ મિત્રાવરુણયોર્ અભિશ્રીર્ ઇન્દ્રસ્ય ત્રિષ્ટુબ્ ઇહ ભાગો અહ્નઃ ।
વિશ્વાન્ દેવાઞ્ જગત્ય્ આ વિવેશ તેન ચાકૢપ્ર ઋષયો મનુષ્યાઃ ॥

ચાકૢપ્રે તેન ઋષયો મનુષ્યા યજ્ઞે જાતે પિતરો નઃ પુરાણે ।
પશ્યન્ મન્યે મનસા ચક્ષસા તાન્ ય ઇમં યજ્ઞમ્ અયજન્ત પૂર્વે ॥

સહસ્તોમાઃ સહછન્દસ આવૃતઃ સહપ્રમા ઋષયઃ સપ્ત દૈવ્યાઃ ।
પૂર્વેષામ્ પન્થામ્ અનુદૃશ્ય ધીરા અન્વાલેભિરે રથ્યો3 ન રશ્મીન્ ॥