ઋગ્વેદ · અધ્યાય 10.117

ન વા ઉ દેવાઃ ક્ષુધમ્ ઇદ્ વધં દદુર્ ઉતાશિતમ્ ઉપ ગચ્છન્તિ મૃત્યવઃ ।
ઉતો રયિઃ પૃણતો નોપ દસ્યત્ય્ ઉતાપૃણન્ મર્ડિતારં ન વિન્દતે ॥

ય આધ્રાય ચકમાનાય પિત્વો ઽન્નવાન્ સન્ રફિતાયોપજગ્મુષે ।
સ્થિરમ્ મનઃ કૃણુતે સેવતે પુરોતો ચિત્ સ મર્ડિતારં ન વિન્દતે ॥

સ ઇદ્ ભોજો યો ગૃહવે દદાત્ય્ અન્નકામાય ચરતે કૃશાય ।
અરમ્ અસ્મૈ ભવતિ યામહૂતા ઉતાપરીષુ કૃણુતે સખાયમ્ ॥

ન સ સખા યો ન દદાતિ સખ્યે સચાભુવે સચમાનાય પિત્વઃ ।
અપાસ્માત્ પ્રેયાન્ ન તદ્ ઓકો અસ્તિ પૃણન્તમ્ અન્યમ્ અરણં ચિદ્ ઇચ્છેત્ ॥

પૃણીયાદ્ ઇન્ નાધમાનાય તવ્યાન્ દ્રાઘીયાંસમ્ અનુ પશ્યેત પન્થામ્ ।
ઓ હિ વર્તન્તે રથ્યેવ ચક્રાન્યમ્-અન્યમ્ ઉપ તિષ્ઠન્ત રાયઃ ॥

મોઘમ્ અન્નં વિન્દતે અપ્રચેતાઃ સત્યમ્ બ્રવીમિ વધ ઇત્ સ તસ્ય ।
નાર્યમણમ્ પુષ્યતિ નો સખાયં કેવલાઘો ભવતિ કેવલાદી ॥

કૃષન્ન્ ઇત્ ફાલ આશિતં કૃણોતિ યન્ન્ અધ્વાનમ્ અપ વૃઙ્ક્તે ચરિત્રૈઃ ।
વદન્ બ્રહ્માવદતો વનીયાન્ પૃણન્ન્ આપિર્ અપૃણન્તમ્ અભિ ષ્યાત્ ॥

એકપાદ્ ભૂયો દ્વિપદો વિ ચક્રમે દ્વિપાત્ ત્રિપાદમ્ અભ્ય્ એતિ પશ્ચાત્ ।
ચતુષ્પાદ્ એતિ દ્વિપદામ્ અભિસ્વરે સમ્પશ્યન્ પઙ્ક્તીર્ ઉપતિષ્ઠમાનઃ ॥

સમૌ ચિદ્ ધસ્તૌ ન સમં વિવિષ્ટઃ સમ્માતરા ચિન્ ન સમં દુહાતે ।
યમયોશ્ ચિન્ ન સમા વીર્યાણિ જ્ઞાતી ચિત્ સન્તૌ ન સમમ્ પૃણીતઃ ॥