ઋગ્વેદ · અધ્યાય 10.116

પિબા સોમમ્ મહત ઇન્દ્રિયાય પિબા વૃત્રાય હન્તવે શવિષ્ઠ ।
પિબ રાયે શવસે હૂયમાનઃ પિબ મધ્વસ્ તૃપદ્ ઇન્દ્રા વૃષસ્વ ॥

અસ્ય પિબ ક્ષુમતઃ પ્રસ્થિતસ્યેન્દ્ર સોમસ્ય વરમ્ આ સુતસ્ય ।
સ્વસ્તિદા મનસા માદયસ્વાર્વાચીનો રેવતે સૌભગાય ॥

મમત્તુ ત્વા દિવ્યઃ સોમ ઇન્દ્ર મમત્તુ યઃ સૂયતે પાર્થિવેષુ ।
મમત્તુ યેન વરિવશ્ ચકર્થ મમત્તુ યેન નિરિણાસિ શત્રૂન્ ॥

આ દ્વિબર્હા અમિનો યાત્વ્ ઇન્દ્રો વૃષા હરિભ્યામ્ પરિષિક્તમ્ અન્ધઃ ।
ગવ્ય્ આ સુતસ્ય પ્રભૃતસ્ય મધ્વઃ સત્રા ખેદામ્ અરુશહા વૃષસ્વ ॥

નિ તિગ્માનિ ભ્રાશયન્ ભ્રાશ્યાન્ય્ અવ સ્થિરા તનુહિ યાતુજૂનામ્ ।
ઉગ્રાય તે સહો બલં દદામિ પ્રતીત્યા શત્રૂન્ વિગદેષુ વૃશ્ચ ॥

વ્ય્ અ1ર્ય ઇન્દ્ર તનુહિ શ્રવાંસ્ય્ ઓજઃ સ્થિરેવ ધન્વનો ઽભિમાતીઃ ।
અસ્મદ્ર્યગ્ વાવૃધાનઃ સહોભિર્ અનિભૃષ્ટસ્ તન્વં વાવૃધસ્વ ॥

ઇદં હવિર્ મઘવન્ તુભ્યં રાતમ્ પ્રતિ સમ્રાળ્ અહૃણાનો ગૃભાય ।
તુભ્યં સુતો મઘવન્ તુભ્યમ્ પક્વો3 ઽદ્ધીન્દ્ર પિબ ચ પ્રસ્થિતસ્ય ॥

અદ્ધીદ્ ઇન્દ્ર પ્રસ્થિતેમા હવીંષિ ચનો દધિષ્વ પચતોત સોમમ્ ।
પ્રયસ્વન્તઃ પ્રતિ હર્યામસિ ત્વા સત્યાઃ સન્તુ યજમાનસ્ય કામાઃ ॥

પ્રેન્દ્રાગ્નિભ્યાં સુવચસ્યામ્ ઇયર્મિ સિન્ધાવ્ ઇવ પ્રેરયં નાવમ્ અર્કૈઃ ।
અયા ઇવ પરિ ચરન્તિ દેવા યે અસ્મભ્યં ધનદા ઉદ્ભિદશ્ ચ ॥