ઋગ્વેદ · અધ્યાય 10.110

સમિદ્ધો અદ્ય મનુષો દુરોણે દેવો દેવાન્ યજસિ જાતવેદઃ ।
આ ચ વહ મિત્રમહશ્ ચિકિત્વાન્ ત્વં દૂતઃ કવિર્ અસિ પ્રચેતાઃ ॥

તનૂનપાત્ પથ ઋતસ્ય યાનાન્ મધ્વા સમઞ્જન્ સ્વદયા સુજિહ્વ ।
મન્માનિ ધીભિર્ ઉત યજ્ઞમ્ ઋન્ધન્ દેવત્રા ચ કૃણુહ્ય્ અધ્વરં નઃ ॥

આજુહ્વાન ઈડ્યો વન્દ્યશ્ ચા યાહ્ય્ અગ્ને વસુભિઃ સજોષાઃ ।
ત્વં દેવાનામ્ અસિ યહ્વ હોતા સ એનાન્ યક્ષીષિતો યજીયાન્ ॥

પ્રાચીનમ્ બર્હિઃ પ્રદિશા પૃથિવ્યા વસ્તોર્ અસ્યા વૃજ્યતે અગ્રે અહ્નામ્ ।
વ્ય્ ઉ પ્રથતે વિતરં વરીયો દેવેભ્યો અદિતયે સ્યોનમ્ ॥

વ્યચસ્વતીર્ ઉર્વિયા વિ શ્રયન્તામ્ પતિભ્યો ન જનયઃ શુમ્ભમાનાઃ ।
દેવીર્ દ્વારો બૃહતીર્ વિશ્વમિન્વા દેવેભ્યો ભવત સુપ્રાયણાઃ ॥

આ સુષ્વયન્તી યજતે ઉપાકે ઉષાસાનક્તા સદતાં નિ યોનૌ ।
દિવ્યે યોષણે બૃહતી સુરુક્મે અધિ શ્રિયં શુક્રપિશં દધાને ॥

દૈવ્યા હોતારા પ્રથમા સુવાચા મિમાના યજ્ઞમ્ મનુષો યજધ્યૈ ।
પ્રચોદયન્તા વિદથેષુ કારૂ પ્રાચીનં જ્યોતિઃ પ્રદિશા દિશન્તા ॥

આ નો યજ્ઞમ્ ભારતી તૂયમ્ એત્વ્ ઇળા મનુષ્વદ્ ઇહ ચેતયન્તી ।
તિસ્રો દેવીર્ બર્હિર્ એદં સ્યોનં સરસ્વતી સ્વપસઃ સદન્તુ ॥

ય ઇમે દ્યાવાપૃથિવી જનિત્રી રૂપૈર્ અપિંશદ્ ભુવનાનિ વિશ્વા ।
તમ્ અદ્ય હોતર્ ઇષિતો યજીયાન્ દેવં ત્વષ્ટારમ્ ઇહ યક્ષિ વિદ્વાન્ ॥

ઉપાવસૃજ ત્મન્યા સમઞ્જન્ દેવાનામ્ પાથ ઋતુથા હવીંષિ ।
વનસ્પતિઃ શમિતા દેવો અગ્નિઃ સ્વદન્તુ હવ્યમ્ મધુના ઘૃતેન ॥

સદ્યો જાતો વ્ય્ અમિમીત યજ્ઞમ્ અગ્નિર્ દેવાનામ્ અભવત્ પુરોગાઃ ।
અસ્ય હોતુઃ પ્રદિશ્ય્ ઋતસ્ય વાચિ સ્વાહાકૃતં હવિર્ અદન્તુ દેવાઃ ॥