ઋગ્વેદ · અધ્યાય 10.109

તે ઽવદન્ પ્રથમા બ્રહ્મકિલ્બિષે ઽકૂપારઃ સલિલો માતરિશ્વા ।
વીળુહરાસ્ તપ ઉગ્રો મયોભૂર્ આપો દેવીઃ પ્રથમજા ઋતેન ॥

સોમો રાજા પ્રથમો બ્રહ્મજાયામ્ પુનઃ પ્રાયચ્છદ્ અહૃણીયમાનઃ ।
અન્વર્તિતા વરુણો મિત્ર આસીદ્ અગ્નિર્ હોતા હસ્તગૃહ્યા નિનાય ॥

હસ્તેનૈવ ગ્રાહ્ય આધિર્ અસ્યા બ્રહ્મજાયેયમ્ ઇતિ ચેદ્ અવોચન્ ।
ન દૂતાય પ્રહ્યે તસ્થ એષા તથા રાષ્ટ્રં ગુપિતં ક્ષત્રિયસ્ય ॥

દેવા એતસ્યામ્ અવદન્ત પૂર્વે સપ્તઋષયસ્ તપસે યે નિષેદુઃ ।
ભીમા જાયા બ્રાહ્મણસ્યોપનીતા દુર્ધાં દધાતિ પરમે વ્યોમન્ ॥

બ્રહ્મચારી ચરતિ વેવિષદ્ વિષઃ સ દેવાનામ્ ભવત્ય્ એકમ્ અઙ્ગમ્ ।
તેન જાયામ્ અન્વ્ અવિન્દદ્ બૃહસ્પતિઃ સોમેન નીતાં જુહ્વ1ં ન દેવાઃ ॥

પુનર્ વૈ દેવા અદદુઃ પુનર્ મનુષ્યા ઉત ।
રાજાનઃ સત્યં કૃણ્વાના બ્રહ્મજાયામ્ પુનર્ દદુઃ ॥

પુનર્દાય બ્રહ્મજાયાં કૃત્વી દેવૈર્ નિકિલ્બિષમ્ ।
ઊર્જમ્ પૃથિવ્યા ભક્ત્વાયોરુગાયમ્ ઉપાસતે ॥