ઋગ્વેદ · અધ્યાય 10.107

આવિર્ અભૂન્ મહિ માઘોનમ્ એષાં વિશ્વં જીવં તમસો નિર્ અમોચિ ।
મહિ જ્યોતિઃ પિતૃભિર્ દત્તમ્ આગાદ્ ઉરુઃ પન્થા દક્ષિણાયા અદર્શિ ॥

ઉચ્ચા દિવિ દક્ષિણાવન્તો અસ્થુર્ યે અશ્વદાઃ સહ તે સૂર્યેણ ।
હિરણ્યદા અમૃતત્વમ્ ભજન્તે વાસોદાઃ સોમ પ્ર તિરન્ત આયુઃ ॥

દૈવી પૂર્તિર્ દક્ષિણા દેવયજ્યા ન કવારિભ્યો નહિ તે પૃણન્તિ ।
અથા નરઃ પ્રયતદક્ષિણાસો ઽવદ્યભિયા બહવઃ પૃણન્તિ ॥

શતધારં વાયુમ્ અર્કં સ્વર્વિદં નૃચક્ષસસ્ તે અભિ ચક્ષતે હવિઃ ।
યે પૃણન્તિ પ્ર ચ યચ્છન્તિ સંગમે તે દક્ષિણાં દુહતે સપ્તમાતરમ્ ॥

દક્ષિણાવાન્ પ્રથમો હૂત એતિ દક્ષિણાવાન્ ગ્રામણીર્ અગ્રમ્ એતિ ।
તમ્ એવ મન્યે નૃપતિં જનાનાં યઃ પ્રથમો દક્ષિણામ્ આવિવાય ॥

તમ્ એવ ઋષિં તમ્ ઉ બ્રહ્માણમ્ આહુર્ યજ્ઞન્યં સામગામ્ ઉક્થશાસમ્ ।
સ શુક્રસ્ય તન્વો વેદ તિસ્રો યઃ પ્રથમો દક્ષિણયા રરાધ ॥

દક્ષિણાશ્વં દક્ષિણા ગાં દદાતિ દક્ષિણા ચન્દ્રમ્ ઉત યદ્ ધિરણ્યમ્ ।
દક્ષિણાન્નં વનુતે યો ન આત્મા દક્ષિણાં વર્મ કૃણુતે વિજાનન્ ॥

ન ભોજા મમ્રુર્ ન ન્યર્થમ્ ઈયુર્ ન રિષ્યન્તિ ન વ્યથન્તે હ ભોજાઃ ।
ઇદં યદ્ વિશ્વમ્ ભુવનં સ્વશ્ ચૈતત્ સર્વં દક્ષિણૈભ્યો દદાતિ ॥

ભોજા જિગ્યુઃ સુરભિં યોનિમ્ અગ્રે ભોજા જિગ્યુર્ વધ્વ1ં યા સુવાસાઃ ।
ભોજા જિગ્યુર્ અન્તઃપેયં સુરાયા ભોજા જિગ્યુર્ યે અહૂતાઃ પ્રયન્તિ ॥

ભોજાયાશ્વં સમ્ મૃજન્ત્ય્ આશુમ્ ભોજાયાસ્તે કન્યા3 શુમ્ભમાના ।
ભોજસ્યેદમ્ પુષ્કરિણીવ વેશ્મ પરિષ્કૃતં દેવમાનેવ ચિત્રમ્ ॥

ભોજમ્ અશ્વાઃ સુષ્ઠુવાહો વહન્તિ સુવૃદ્ રથો વર્તતે દક્ષિણાયાઃ ।
ભોજં દેવાસો ઽવતા ભરેષુ ભોજઃ શત્રૂન્ સમનીકેષુ જેતા ॥