ઋગ્વેદ · અધ્યાય 10.084

ત્વયા મન્યો સરથમ્ આરુજન્તો હર્ષમાણાસો ધૃષિતા મરુત્વઃ ।
તિગ્મેષવ આયુધા સંશિશાના અભિ પ્ર યન્તુ નરો અગ્નિરૂપાઃ ॥

અગ્નિર્ ઇવ મન્યો ત્વિષિતઃ સહસ્વ સેનાનીર્ નઃ સહુરે હૂત એધિ ।
હત્વાય શત્રૂન્ વિ ભજસ્વ વેદ ઓજો મિમાનો વિ મૃધો નુદસ્વ ॥

સહસ્વ મન્યો અભિમાતિમ્ અસ્મે રુજન્ મૃણન્ પ્રમૃણન્ પ્રેહિ શત્રૂન્ ।
ઉગ્રં તે પાજો નન્વ્ આ રુરુધ્રે વશી વશં નયસ એકજ ત્વમ્ ॥

એકો બહૂનામ્ અસિ મન્યવ્ ઈળિતો વિશં-વિશં યુધયે સં શિશાધિ ।
અકૃત્તરુક્ ત્વયા યુજા વયં દ્યુમન્તં ઘોષં વિજયાય કૃણ્મહે ॥

વિજેષકૃદ્ ઇન્દ્ર ઇવાનવબ્રવો3 ઽસ્માકમ્ મન્યો અધિપા ભવેહ ।
પ્રિયં તે નામ સહુરે ગૃણીમસિ વિદ્મા તમ્ ઉત્સં યત આબભૂથ ॥

આભૂત્યા સહજા વજ્ર સાયક સહો બિભર્ષ્ય્ અભિભૂત ઉત્તરમ્ ।
ક્રત્વા નો મન્યો સહ મેદ્ય્ એધિ મહાધનસ્ય પુરુહૂત સંસૃજિ ॥

સંસૃષ્ટં ધનમ્ ઉભયં સમાકૃતમ્ અસ્મભ્યં દત્તાં વરુણશ્ ચ મન્યુઃ ।
ભિયં દધાના હૃદયેષુ શત્રવઃ પરાજિતાસો અપ નિ લયન્તામ્ ॥