ઋગ્વેદ · અધ્યાય 10.079

અપશ્યમ્ અસ્ય મહતો મહિત્વમ્ અમર્ત્યસ્ય મર્ત્યાસુ વિક્ષુ ।
નાના હનૂ વિભૃતે સમ્ ભરેતે અસિન્વતી બપ્સતી ભૂર્ય્ અત્તઃ ॥

ગુહા શિરો નિહિતમ્ ઋધગ્ અક્ષી અસિન્વન્ન્ અત્તિ જિહ્વયા વનાનિ ।
અત્રાણ્ય્ અસ્મૈ પડ્ભિઃ સમ્ ભરન્ત્ય્ ઉત્તાનહસ્તા નમસાધિ વિક્ષુ ॥

પ્ર માતુઃ પ્રતરં ગુહ્યમ્ ઇચ્છન્ કુમારો ન વીરુધઃ સર્પદ્ ઉર્વીઃ ।
સસં ન પક્વમ્ અવિદચ્ છુચન્તં રિરિહ્વાંસં રિપ ઉપસ્થે અન્તઃ ॥

તદ્ વામ્ ઋતં રોદસી પ્ર બ્રવીમિ જાયમાનો માતરા ગર્ભો અત્તિ ।
નાહં દેવસ્ય મર્ત્યશ્ ચિકેતાગ્નિર્ અઙ્ગ વિચેતાઃ સ પ્રચેતાઃ ॥

યો અસ્મા અન્નં તૃષ્વ્ આ3દધાત્ય્ આજ્યૈર્ ઘૃતૈર્ જુહોતિ પુષ્યતિ ।
તસ્મૈ સહસ્રમ્ અક્ષભિર્ વિ ચક્ષે ઽગ્ને વિશ્વતઃ પ્રત્યઙ્ઙ્ અસિ ત્વમ્ ॥

કિં દેવેષુ ત્યજ એનશ્ ચકર્થાગ્ને પૃચ્છામિ નુ ત્વામ્ અવિદ્વાન્ ।
અક્રીળન્ ક્રીળન્ હરિર્ અત્તવે ઽદન્ વિ પર્વશશ્ ચકર્ત ગામ્ ઇવાસિઃ ॥

વિષૂચો અશ્વાન્ યુયુજે વનેજા ઋજીતિભી રશનાભિર્ ગૃભીતાન્ ।
ચક્ષદે મિત્રો વસુભિઃ સુજાતઃ સમ્ આનૃધે પર્વભિર્ વાવૃધાનઃ ॥