ઋગ્વેદ · અધ્યાય 10.071

બૃહસ્પતે પ્રથમં વાચો અગ્રં યત્ પ્રૈરત નામધેયં દધાનાઃ ।
યદ્ એષાં શ્રેષ્ઠં યદ્ અરિપ્રમ્ આસીત્ પ્રેણા તદ્ એષાં નિહિતં ગુહાવિઃ ॥

સક્તુમ્ ઇવ તિતüના પુનન્તો યત્ર ધીરા મનસા વાચમ્ અક્રત ।
અત્રા સખાયઃ સખ્યાનિ જાનતે ભદ્રૈષાં લક્ષ્મીર્ નિહિતાધિ વાચિ ॥

યજ્ઞેન વાચઃ પદવીયમ્ આયન્ તામ્ અન્વ્ અવિન્દન્ન્ ઋષિષુ પ્રવિષ્ટામ્ ।
તામ્ આભૃત્યા વ્ય્ અદધુઃ પુરુત્રા તાં સપ્ત રેભા અભિ સં નવન્તે ॥

ઉત ત્વઃ પશ્યન્ ન દદર્શ વાચમ્ ઉત ત્વઃ શૃણ્વન્ ન શૃણોત્ય્ એનામ્ ।
ઉતો ત્વસ્મૈ તન્વ1ં વિ સસ્રે જાયેવ પત્ય ઉશતી સુવાસાઃ ॥

ઉત ત્વં સખ્યે સ્થિરપીતમ્ આહુર્ નૈનં હિન્વન્ત્ય્ અપિ વાજિનેષુ ।
અધેન્વા ચરતિ માયયૈષ વાચં શુશ્રુવાઁ અફલામ્ અપુષ્પામ્ ॥

યસ્ તિત્યાજ સચિવિદં સખાયં ન તસ્ય વાચ્ય્ અપિ ભાગો અસ્તિ ।
યદ્ ઈં શૃણોત્ય્ અલકં શૃણોતિ નહિ પ્રવેદ સુકૃતસ્ય પન્થામ્ ॥

અક્ષણ્વન્તઃ કર્ણવન્તઃ સખાયો મનોજવેષ્વ્ અસમા બભૂવુઃ ।
આદઘ્નાસ ઉપકક્ષાસ ઉ ત્વે હ્રદા ઇવ સ્નાત્વા ઉ ત્વે દદૃશ્રે ॥

હૃદા તષ્ટેષુ મનસો જવેષુ યદ્ બ્રાહ્મણાઃ સંયજન્તે સખાયઃ ।
અત્રાહ ત્વં વિ જહુર્ વેદ્યાભિર્ ઓહબ્રહ્માણો વિ ચરન્ત્ય્ ઉ ત્વે ॥

ઇમે યે નાર્વાઙ્ ન પરશ્ ચરન્તિ ન બ્રાહ્મણાસો ન સુતેકરાસઃ ।
ત એતે વાચમ્ અભિપદ્ય પાપયા સિરીસ્ તન્ત્રં તન્વતે અપ્રજજ્ઞયઃ ॥

સર્વે નન્દન્તિ યશસાગતેન સભાસાહેન સખ્યા સખાયઃ ।
કિલ્બિષસ્પૃત્ પિતુષણિર્ હ્ય્ એષામ્ અરં હિતો ભવતિ વાજિનાય ॥

ઋચાં ત્વઃ પોષમ્ આસ્તે પુપુષ્વાન્ ગાયત્રં ત્વો ગાયતિ શક્વરીષુ ।
બ્રહ્મા ત્વો વદતિ જાતવિદ્યાં યજ્ઞસ્ય માત્રાં વિ મિમીત ઉ ત્વઃ ॥