ઋગ્વેદ · અધ્યાય 10.070

ઇમામ્ મે અગ્ને સમિધં જુષસ્વેળસ્ પદે પ્રતિ હર્યા ઘૃતાચીમ્ ।
વર્ષ્મન્ પૃથિવ્યાઃ સુદિનત્વે અહ્નામ્ ઊર્ધ્વો ભવ સુક્રતો દેવયજ્યા ॥

આ દેવાનામ્ અગ્રયાવેહ યાતુ નરાશંસો વિશ્વરૂપેભિર્ અશ્વૈઃ ।
ઋતસ્ય પથા નમસા મિયેધો દેવેભ્યો દેવતમઃ સુષૂદત્ ॥

શશ્વત્તમમ્ ઈળતે દૂત્યાય હવિષ્મન્તો મનુષ્યાસો અગ્નિમ્ ।
વહિષ્ઠૈર્ અશ્વૈઃ સુવૃતા રથેના દેવાન્ વક્ષિ નિ ષદેહ હોતા ॥

વિ પ્રથતાં દેવજુષ્ટં તિરશ્ચા દીર્ઘં દ્રાઘ્મા સુરભિ ભૂત્વ્ અસ્મે ।
અહેળતા મનસા દેવ બર્હિર્ ઇન્દ્રજ્યેષ્ઠાઁ ઉશતો યક્ષિ દેવાન્ ॥

દિવો વા સાનુ સ્પૃશતા વરીયઃ પૃથિવ્યા વા માત્રયા વિ શ્રયધ્વમ્ ।
ઉશતીર્ દ્વારો મહિના મહદ્ભિર્ દેવં રથં રથયુર્ ધારયધ્વમ્ ॥

દેવી દિવો દુહિતરા સુશિલ્પે ઉષાસાનક્તા સદતાં નિ યોનૌ ।
આ વાં દેવાસ ઉશતી ઉશન્ત ઉરૌ સીદન્તુ સુભગે ઉપસ્થે ॥

ઊર્ધ્વો ગ્રાવા બૃહદ્ અગ્નિઃ સમિદ્ધઃ પ્રિયા ધામાન્ય્ અદિતેર્ ઉપસ્થે ।
પુરોહિતાવ્ ઋત્વિજા યજ્ઞે અસ્મિન્ વિદુષ્ટરા દ્રવિણમ્ આ યજેથામ્ ॥

તિસ્રો દેવીર્ બર્હિર્ ઇદં વરીય આ સીદત ચકૃમા વઃ સ્યોનમ્ ।
મનુષ્વદ્ યજ્ઞં સુધિતા હવીંષીળા દેવી ઘૃતપદી જુષન્ત ॥

દેવ ત્વષ્ટર્ યદ્ ધ ચારુત્વમ્ આનડ્ યદ્ અઙ્ગિરસામ્ અભવઃ સચાભૂઃ ।
સ દેવાનામ્ પાથ ઉપ પ્ર વિદ્વાઁ ઉશન્ યક્ષિ દ્રવિણોદઃ સુરત્નઃ ॥

વનસ્પતે રશનયા નિયૂયા દેવાનામ્ પાથ ઉપ વક્ષિ વિદ્વાન્ ।
સ્વદાતિ દેવઃ કૃણવદ્ ધવીંષ્ય્ અવતાં દ્યાવાપૃથિવી હવમ્ મે ॥

આગ્ને વહ વરુણમ્ ઇષ્ટયે ન ઇન્દ્રં દિવો મરુતો અન્તરિક્ષાત્ ।
સીદન્તુ બર્હિર્ વિશ્વ આ યજત્રાઃ સ્વાહા દેવા અમૃતા માદયન્તામ્ ॥