ઋગ્વેદ · અધ્યાય 10.054

તાં સુ તે કીર્તિમ્ મઘવન્ મહિત્વા યત્ ત્વા ભીતે રોદસી અહ્વયેતામ્ ।
પ્રાવો દેવાઁ આતિરો દાસમ્ ઓજઃ પ્રજાયૈ ત્વસ્યૈ યદ્ અશિક્ષ ઇન્દ્ર ॥

યદ્ અચરસ્ તન્વા વાવૃધાનો બલાનીન્દ્ર પ્રબ્રુવાણો જનેષુ ।
માયેત્ સા તે યાનિ યુદ્ધાન્ય્ આહુર્ નાદ્ય શત્રું નનુ પુરા વિવિત્સે ॥

ક ઉ નુ તે મહિમનઃ સમસ્યાસ્મત્ પૂર્વ ઋષયો ઽન્તમ્ આપુઃ ।
યન્ માતરં ચ પિતરં ચ સાકમ્ અજનયથાસ્ તન્વ1ઃ સ્વાયાઃ ॥

ચત્વારિ તે અસુર્યાણિ નામાદાભ્યાનિ મહિષસ્ય સન્તિ ।
ત્વમ્ અઙ્ગ તાનિ વિશ્વાનિ વિત્સે યેભિઃ કર્માણિ મઘવઞ્ ચકર્થ ॥

ત્વં વિશ્વા દધિષે કેવલાનિ યાન્ય્ આવિર્ યા ચ ગુહા વસૂનિ ।
કામમ્ ઇન્ મે મઘવન્ મા વિ તારીસ્ ત્વમ્ આજ્ઞાતા ત્વમ્ ઇન્દ્રાસિ દાતા ॥

યો અદધાજ્ જ્યોતિષિ જ્યોતિર્ અન્તર્ યો અસૃજન્ મધુના સમ્ મધૂનિ ।
અધ પ્રિયં શૂષમ્ ઇન્દ્રાય મન્મ બ્રહ્મકૃતો બૃહદુક્થાદ્ અવાચિ ॥