ઋગ્વેદ · અધ્યાય 10.055

દૂરે તન્ નામ ગુહ્યમ્ પરાચૈર્ યત્ ત્વા ભીતે અહ્વયેતાં વયોધૈ ।
ઉદ્ અસ્તભ્નાઃ પૃથિવીં દ્યામ્ અભીકે ભ્રાતુઃ પુત્રાન્ મઘવન્ તિત્વિષાણઃ ॥

મહત્ તન્ નામ ગુહ્યમ્ પુરુસ્પૃગ્ યેન ભૂતં જનયો યેન ભવ્યમ્ ।
પ્રત્નં જાતં જ્યોતિર્ યદ્ અસ્ય પ્રિયમ્ પ્રિયાઃ સમ્ અવિશન્ત પઞ્ચ ॥

આ રોદસી અપૃણાદ્ ઓત મધ્યમ્ પઞ્ચ દેવાઁ ઋતુશઃ સપ્ત-સપ્ત ।
ચતુસ્ત્રિંશતા પુરુધા વિ ચષ્ટે સરૂપેણ જ્યોતિષા વિવ્રતેન ॥

યદ્ ઉષ ઔચ્છઃ પ્રથમા વિભાનામ્ અજનયો યેન પુષ્ટસ્ય પુષ્ટમ્ ।
યત્ તે જામિત્વમ્ અવરમ્ પરસ્યા મહન્ મહત્યા અસુરત્વમ્ એકમ્ ॥

વિધું દદ્રાણં સમને બહૂનાં યુવાનં સન્તમ્ પલિતો જગાર ।
દેવસ્ય પશ્ય કાવ્યમ્ મહિત્વાદ્યા મમાર સ હ્યઃ સમ્ આન ॥

શાક્મના શાકો અરુણઃ સુપર્ણ આ યો મહઃ શૂરઃ સનાદ્ અનીળઃ ।
યચ્ ચિકેત સત્યમ્ ઇત્ તન્ ન મોઘં વસુ સ્પાર્હમ્ ઉત જેતોત દાતા ॥

ઐભિર્ દદે વૃષ્ણ્યા પૌંસ્યાનિ યેભિર્ ઔક્ષદ્ વૃત્રહત્યાય વજ્રી ।
યે કર્મણઃ ક્રિયમાણસ્ય મહ્ન ઋતેકર્મમ્ ઉદજાયન્ત દેવાઃ ॥

યુજા કર્માણિ જનયન્ વિશ્વૌજા અશસ્તિહા વિશ્વમનાસ્ તુરાષાટ્ ।
પીત્વી સોમસ્ય દિવ આ વૃધાનઃ શૂરો નિર્ યુધાધમદ્ દસ્યૂન્ ॥