ઋગ્વેદ · અધ્યાય 10.049

અહં દાં ગૃણતે પૂર્વ્યં વસ્વ્ અહમ્ બ્રહ્મ કૃણવમ્ મહ્યં વર્ધનમ્ ।
અહમ્ ભુવં યજમાનસ્ય ચોદિતાયજ્વનઃ સાક્ષિ વિશ્વસ્મિન્ ભરે ॥

માં ધુર્ ઇન્દ્રં નામ દેવતા દિવશ્ ચ ગ્મશ્ ચાપાં ચ જન્તવઃ ।
અહં હરી વૃષણા વિવ્રતા રઘૂ અહં વજ્રં શવસે ધૃષ્ણ્વ્ આ દદે ॥

અહમ્ અત્કં કવયે શિશ્નથં હથૈર્ અહં કુત્સમ્ આવમ્ આભિર્ ઊતિભિઃ ।
અહં શુષ્ણસ્ય શ્નથિતા વધર્ યમં ન યો રર આર્યં નામ દસ્યવે ॥

અહમ્ પિતેવ વેતસૂઁર્ અભિષ્ટયે તુગ્રં કુત્સાય સ્મદિભં ચ રન્ધયમ્ ।
અહમ્ ભુવં યજમાનસ્ય રાજનિ પ્ર યદ્ ભરે તુજયે ન પ્રિયાધૃષે ॥

અહં રન્ધયમ્ મૃગયં શ્રુતર્વણે યન્ માજિહીત વયુના ચનાનુષક્ ।
અહં વેશં નમ્રમ્ આયવે ઽકરમ્ અહં સવ્યાય પડ્ગૃભિમ્ અરન્ધયમ્ ॥

અહં સ યો નવવાસ્ત્વમ્ બૃહદ્રથં સં વૃત્રેવ દાસં વૃત્રહારુજમ્ ।
યદ્ વર્ધયન્તમ્ પ્રથયન્તમ્ આનુષગ્ દૂરે પારે રજસો રોચનાકરમ્ ॥

અહં સૂર્યસ્ય પરિ યામ્ય્ આશુભિઃ પ્રૈતશેભિર્ વહમાન ઓજસા ।
યન્ મા સાવો મનુષ આહ નિર્ણિજ ઋધક્ કૃષે દાસં કૃત્વ્યં હથૈઃ ॥

અહં સપ્તહા નહુષો નહુષ્ટરઃ પ્રાશ્રાવયં શવસા તુર્વશં યદુમ્ ।
અહં ન્ય્ અ1ન્યં સહસા સહસ્ કરં નવ વ્રાધતો નવતિં ચ વક્ષયમ્ ॥

અહં સપ્ત સ્રવતો ધારયં વૃષા દ્રવિત્ન્વઃ પૃથિવ્યાં સીરા અધિ ।
અહમ્ અર્ણાંસિ વિ તિરામિ સુક્રતુર્ યુધા વિદમ્ મનવે ગાતુમ્ ઇષ્ટયે ॥

અહં તદ્ આસુ ધારયં યદ્ આસુ ન દેવશ્ ચન ત્વષ્ટાધારયદ્ રુશત્ ।
સ્પાર્હં ગવામ્ ઊધઃસુ વક્ષણાસ્વ્ આ મધોર્ મધુ શ્વાત્ર્યં સોમમ્ આશિરમ્ ॥

એવા દેવાઁ ઇન્દ્રો વિવ્યે નૄન્ પ્ર ચ્યૌત્નેન મઘવા સત્યરાધાઃ ।
વિશ્વેત્ તા તે હરિવઃ શચીવો ઽભિ તુરાસઃ સ્વયશો ગૃણન્તિ ॥