ઋગ્વેદ · અધ્યાય 10.039

યો વામ્ પરિજ્મા સુવૃદ્ અશ્વિના રથો દોષામ્ ઉષાસો હવ્યો હવિષ્મતા ।
શશ્વત્તમાસસ્ તમ્ ઉ વામ્ ઇદં વયમ્ પિતુર્ ન નામ સુહવં હવામહે ॥

ચોદયતં સૂનૃતાઃ પિન્વતં ધિય ઉત્ પુરંધીર્ ઈરયતં તદ્ ઉશ્મસિ ।
યશસમ્ ભાગં કૃણુતં નો અશ્વિના સોમં ન ચારુમ્ મઘવત્સુ નસ્ કૃતમ્ ॥

અમાજુરશ્ ચિદ્ ભવથો યુવમ્ ભગો ઽનાશોશ્ ચિદ્ અવિતારાપમસ્ય ચિત્ ।
અન્ધસ્ય ચિન્ નાસત્યા કૃશસ્ય ચિદ્ યુવામ્ ઇદ્ આહુર્ ભિષજા રુતસ્ય ચિત્ ॥

યુવં ચ્યવાનં સનયં યથા રથમ્ પુનર્ યુવાનં ચરથાય તક્ષથુઃ ।
નિષ્ ટૌગ્ર્યમ્ ઊહથુર્ અદ્ભ્યસ્ પરિ વિશ્વેત્ તા વાં સવનેષુ પ્રવાચ્યા ॥

પુરાણા વાં વીર્યા3 પ્ર બ્રવા જને ઽથો હાસથુર્ ભિષજા મયોભુવા ।
તા વાં નુ નવ્યાવ્ અવસે કરામહે ઽયં નાસત્યા શ્રદ્ અરિર્ યથા દધત્ ॥

ઇયં વામ્ અહ્વે શૃણુતમ્ મે અશ્વિના પુત્રાયેવ પિતરા મહ્યં શિક્ષતમ્ ।
અનાપિર્ અજ્ઞા અસજાત્યામતિઃ પુરા તસ્યા અભિશસ્તેર્ અવ સ્પૃતમ્ ॥

યુવં રથેન વિમદાય શુન્ધ્યુવં ન્ય્ ઊહથુઃ પુરુમિત્રસ્ય યોષણામ્ ।
યુવં હવં વધ્રિમત્યા અગચ્છતં યુવં સુષુતિં ચક્રથુઃ પુરંધયે ॥

યુવં વિપ્રસ્ય જરણામ્ ઉપેયુષઃ પુનઃ કલેર્ અકૃણુતં યુવદ્ વયઃ ।
યુવં વન્દનમ્ ઋશ્યદાદ્ ઉદ્ ઊપથુર્ યુવં સદ્યો વિશ્પલામ્ એતવે કૃથઃ ॥

યુવં હ રેભં વૃષણા ગુહા હિતમ્ ઉદ્ ઐરયતમ્ મમૃવાંસમ્ અશ્વિના ।
યુવમ્ ઋબીસમ્ ઉત તપ્તમ્ અત્રય ઓમન્વન્તં ચક્રથુઃ સપ્તવધ્રયે ॥

યુવં શ્વેતમ્ પેદવે ઽશ્વિનાશ્વં નવભિર્ વાજૈર્ નવતી ચ વાજિનમ્ ।
ચર્કૃત્યં દદથુર્ દ્રાવયત્સખમ્ ભગં ન નૃભ્યો હવ્યમ્ મયોભુવમ્ ॥

ન તં રાજાનાવ્ અદિતે કુતશ્ ચન નાંહો અશ્નોતિ દુરિતં નકિર્ ભયમ્ ।
યમ્ અશ્વિના સુહવા રુદ્રવર્તની પુરોરથં કૃણુથઃ પત્ન્યા સહ ॥

આ તેન યાતમ્ મનસો જવીયસા રથં યં વામ્ ઋભવશ્ ચક્રુર્ અશ્વિના ।
યસ્ય યોગે દુહિતા જાયતે દિવ ઉભે અહની સુદિને વિવસ્વતઃ ॥

તા વર્તિર્ યાતં જયુષા વિ પર્વતમ્ અપિન્વતં શયવે ધેનુમ્ અશ્વિના ।
વૃકસ્ય ચિદ્ વર્તિકામ્ અન્તર્ આસ્યાદ્ યુવં શચીભિર્ ગ્રસિતામ્ અમુઞ્ચતમ્ ॥

એતં વાં સ્તોમમ્ અશ્વિનાવ્ અકર્માતક્ષામ ભૃગવો ન રથમ્ ।
ન્ય્ અમૃક્ષામ યોષણાં ન મર્યે નિત્યં ન સૂનું તનયં દધાનાઃ ॥