ઋગ્વેદ · અધ્યાય 10.038

અસ્મિન્ ન ઇન્દ્ર પૃત્સુતૌ યશસ્વતિ શિમીવતિ ક્રન્દસિ પ્રાવ સાતયે ।
યત્ર ગોષાતા ધૃષિતેષુ ખાદિષુ વિષ્વક્ પતન્તિ દિદ્યવો નૃષાહ્યે ॥

સ નઃ ક્ષુમન્તં સદને વ્ય્ ઊર્ણુહિ ગોઅર્ણસં રયિમ્ ઇન્દ્ર શ્રવાય્યમ્ ।
સ્યામ તે જયતઃ શક્ર મેદિનો યથા વયમ્ ઉશ્મસિ તદ્ વસો કૃધિ ॥

યો નો દાસ આર્યો વા પુરુષ્ટુતાદેવ ઇન્દ્ર યુધયે ચિકેતતિ ।
અસ્માભિષ્ ટે સુષહાઃ સન્તુ શત્રવસ્ ત્વયા વયં તાન્ વનુયામ સંગમે ॥

યો દભ્રેભિર્ હવ્યો યશ્ ચ ભૂરિભિર્ યો અભીકે વરિવોવિન્ નૃષાહ્યે ।
તં વિખાદે સસ્નિમ્ અદ્ય શ્રુતં નરમ્ અર્વાઞ્ચમ્ ઇન્દ્રમ્ અવસે કરામહે ॥

સ્વવૃજં હિ ત્વામ્ અહમ્ ઇન્દ્ર શુશ્રવાનાનુદં વૃષભ રધ્રચોદનમ્ ।
પ્ર મુઞ્ચસ્વ પરિ કુત્સાદ્ ઇહા ગહિ કિમ્ ઉ ત્વાવાન્ મુષ્કયોર્ બદ્ધ આસતે ॥