ઋગ્વેદ · અધ્યાય 10.040

રથં યાન્તં કુહ કો હ વાં નરા પ્રતિ દ્યુમન્તં સુવિતાય ભૂષતિ ।
પ્રાતર્યાવાણં વિભ્વં વિશે-વિશે વસ્તોર્-વસ્તોર્ વહમાનં ધિયા શમિ ॥

કુહ સ્વિદ્ દોષા કુહ વસ્તોર્ અશ્વિના કુહાભિપિત્વં કરતઃ કુહોષતુઃ ।
કો વાં શયુત્રા વિધવેવ દેવરમ્ મર્યં ન યોષા કૃણુતે સધસ્થ આ ॥

પ્રાતર્ જરેથે જરણેવ કાપયા વસ્તોર્-વસ્તોર્ યજતા ગચ્છથો ગૃહમ્ ।
કસ્ય ધ્વસ્રા ભવથઃ કસ્ય વા નરા રાજપુત્રેવ સવનાવ ગચ્છથઃ ॥

યુવામ્ મૃગેવ વારણા મૃગણ્યવો દોષા વસ્તોર્ હવિષા નિ હ્વયામહે ।
યુવં હોત્રામ્ ઋતુથા જુહ્વતે નરેષં જનાય વહથઃ શુભસ્ પતી ॥

યુવાં હ ઘોષા પર્ય્ અશ્વિના યતી રાજ્ઞ ઊચે દુહિતા પૃચ્છે વાં નરા ।
ભૂતમ્ મે અહ્ન ઉત ભૂતમ્ અક્તવે ઽશ્વાવતે રથિને શક્તમ્ અર્વતે ॥

યુવં કવી ષ્ઠઃ પર્ય્ અશ્વિના રથં વિશો ન કુત્સો જરિતુર્ નશાયથઃ ।
યુવોર્ હ મક્ષા પર્ય્ અશ્વિના મધ્વ્ આસા ભરત નિષ્કૃતં ન યોષણા ॥

યુવં હ ભુજ્યું યુવમ્ અશ્વિના વશં યુવં શિઞ્જારમ્ ઉશનામ્ ઉપારથુઃ ।
યુવો રરાવા પરિ સખ્યમ્ આસતે યુવોર્ અહમ્ અવસા સુમ્નમ્ આ ચકે ॥

યુવં હ કૃશં યુવમ્ અશ્વિના શયું યુવં વિધન્તં વિધવામ્ ઉરુષ્યથઃ ।
યુવં સનિભ્યઃ સ્તનયન્તમ્ અશ્વિનાપ વ્રજમ્ ઊર્ણુથઃ સપ્તાસ્યમ્ ॥

જનિષ્ટ યોષા પતયત્ કનીનકો વિ ચારુહન્ વીરુધો દંસના અનુ ।
આસ્મૈ રીયન્તે નિવનેવ સિન્ધવો ઽસ્મા અહ્ને ભવતિ તત્ પતિત્વનમ્ ॥

જીવં રુદન્તિ વિ મયન્તે અધ્વરે દીર્ઘામ્ અનુ પ્રસિતિં દીધિયુર્ નરઃ ।
વામમ્ પિતૃભ્યો ય ઇદં સમેરિરે મયઃ પતિભ્યો જનયઃ પરિષ્વજે ॥

ન તસ્ય વિદ્મ તદ્ ઉ ષુ પ્ર વોચત યુવા હ યદ્ યુવત્યાઃ ક્ષેતિ યોનિષુ ।
પ્રિયોસ્રિયસ્ય વૃષભસ્ય રેતિનો ગૃહં ગમેમાશ્વિના તદ્ ઉશ્મસિ ॥

આ વામ્ અગન્ સુમતિર્ વાજિનીવસૂ ન્ય્ અશ્વિના હૃત્સુ કામા અયંસત ।
અભૂતં ગોપા મિથુના શુભસ્ પતી પ્રિયા અર્યમ્ણો દુર્યાઁ અશીમહિ ॥

તા મન્દસાના મનુષો દુરોણ આ ધત્તં રયિં સહવીરં વચસ્યવે ।
કૃતં તીર્થં સુપ્રપાણં શુભસ્ પતી સ્થાણુમ્ પથેષ્ઠામ્ અપ દુર્મતિં હતમ્ ॥

ક્વ સ્વિદ્ અદ્ય કતમાસ્વ્ અશ્વિના વિક્ષુ દસ્રા માદયેતે શુભસ્ પતી ।
ક ઈં નિ યેમે કતમસ્ય જગ્મતુર્ વિપ્રસ્ય વા યજમાનસ્ય વા ગૃહમ્ ॥