ઋગ્વેદ · અધ્યાય 10.033

પ્ર મા યુયુજ્રે પ્રયુજો જનાનાં વહામિ સ્મ પૂષણમ્ અન્તરેણ ।
વિશ્વે દેવાસો અધ મામ્ અરક્ષન્ દુઃશાસુર્ આગાદ્ ઇતિ ઘોષ આસીત્ ॥

સમ્ મા તપન્ત્ય્ અભિતઃ સપત્નીર્ ઇવ પર્શવઃ ।
નિ બાધતે અમતિર્ નગ્નતા જસુર્ વેર્ ન વેવીયતે મતિઃ ॥

મૂષો ન શિશ્ના વ્ય્ અદન્તિ માધ્યઃ સ્તોતારં તે શતક્રતો ।
સકૃત્ સુ નો મઘવન્ન્ ઇન્દ્ર મૃળયાધા પિતેવ નો ભવ ॥

કુરુશ્રવણમ્ આવૃણિ રાજાનં ત્રાસદસ્યવમ્ ।
મંહિષ્ઠં વાઘતામ્ ઋષિઃ ॥

યસ્ય મા હરિતો રથે તિસ્રો વહન્તિ સાધુયા ।
સ્તવૈ સહસ્રદક્ષિણે ॥

યસ્ય પ્રસ્વાદસો ગિર ઉપમશ્રવસઃ પિતુઃ ।
ક્ષેત્રં ન રણ્વમ્ ઊચુષે ॥

અધિ પુત્રોપમશ્રવો નપાન્ મિત્રાતિથેર્ ઇહિ ।
પિતુષ્ ટે અસ્મિ વન્દિતા ॥

યદ્ ઈશીયામૃતાનામ્ ઉત વા મર્ત્યાનામ્ ।
જીવેદ્ ઇન્ મઘવા મમ ॥

ન દેવાનામ્ અતિ વ્રતં શતાત્મા ચન જીવતિ ।
તથા યુજા વિ વાવૃતે ॥