ઋગ્વેદ · અધ્યાય 10.030

પ્ર દેવત્રા બ્રહ્મણે ગાતુર્ એત્વ્ અપો અચ્છા મનસો ન પ્રયુક્તિ ।
મહીમ્ મિત્રસ્ય વરુણસ્ય ધાસિમ્ પૃથુજ્રયસે રીરધા સુવૃક્તિમ્ ॥

અધ્વર્યવો હવિષ્મન્તો હિ ભૂતાચ્છાપ ઇતોશતીર્ ઉશન્તઃ ।
અવ યાશ્ ચષ્ટે અરુણઃ સુપર્ણસ્ તમ્ આસ્યધ્વમ્ ઊર્મિમ્ અદ્યા સુહસ્તાઃ ॥

અધ્વર્યવો ઽપ ઇતા સમુદ્રમ્ અપાં નપાતં હવિષા યજધ્વમ્ ।
સ વો દદદ્ ઊર્મિમ્ અદ્યા સુપૂતં તસ્મૈ સોમમ્ મધુમન્તં સુનોત ॥

યો અનિધ્મો દીદયદ્ અપ્સ્વ્ અ1ન્તર્ યં વિપ્રાસ ઈળતે અધ્વરેષુ ।
અપાં નપાન્ મધુમતીર્ અપો દા યાભિર્ ઇન્દ્રો વાવૃધે વીર્યાય ॥

યાભિઃ સોમો મોદતે હર્ષતે ચ કલ્યાણીભિર્ યુવતિભિર્ ન મર્યઃ ।
તા અધ્વર્યો અપો અચ્છા પરેહિ યદ્ આસિઞ્ચા ઓષધીભિઃ પુનીતાત્ ॥

એવેદ્ યૂને યુવતયો નમન્ત યદ્ ઈમ્ ઉશન્ન્ ઉશતીર્ એત્ય્ અચ્છ ।
સં જાનતે મનસા સં ચિકિત્રે ઽધ્વર્યવો ધિષણાપશ્ ચ દેવીઃ ॥

યો વો વૃતાભ્યો અકૃણોદ્ ઉ લોકં યો વો મહ્યા અભિશસ્તેર્ અમુઞ્ચત્ ।
તસ્મા ઇન્દ્રાય મધુમન્તમ્ ઊર્મિં દેવમાદનમ્ પ્ર હિણોતનાપઃ ॥

પ્રાસ્મૈ હિનોત મધુમન્તમ્ ઊર્મિં ગર્ભો યો વઃ સિન્ધવો મધ્વ ઉત્સઃ ।
ઘૃતપૃષ્ઠમ્ ઈડ્યમ્ અધ્વરેષ્વ્ આપો રેવતીઃ શૃણુતા હવમ્ મે ॥

તં સિન્ધવો મત્સરમ્ ઇન્દ્રપાનમ્ ઊર્મિમ્ પ્ર હેત ય ઉભે ઇયર્તિ ।
મદચ્યુતમ્ ઔશાનં નભોજામ્ પરિ ત્રિતન્તું વિચરન્તમ્ ઉત્સમ્ ॥

આવર્વૃતતીર્ અધ નુ દ્વિધારા ગોષુયુધો ન નિયવં ચરન્તીઃ ।
ઋષે જનિત્રીર્ ભુવનસ્ય પત્નીર્ અપો વન્દસ્વ સવૃધઃ સયોનીઃ ॥

હિનોતા નો અધ્વરં દેવયજ્યા હિનોત બ્રહ્મ સનયે ધનાનામ્ ।
ઋતસ્ય યોગે વિ ષ્યધ્વમ્ ઊધઃ શ્રુષ્ટીવરીર્ ભૂતનાસ્મભ્યમ્ આપઃ ॥

આપો રેવતીઃ ક્ષયથા હિ વસ્વઃ ક્રતું ચ ભદ્રમ્ બિભૃથામૃતં ચ ।
રાયશ્ ચ સ્થ સ્વપત્યસ્ય પત્નીઃ સરસ્વતી તદ્ ગૃણતે વયો ધાત્ ॥

પ્રતિ યદ્ આપો અદૃશ્રમ્ આયતીર્ ઘૃતમ્ પયાંસિ બિભ્રતીર્ મધૂનિ ।
અધ્વર્યુભિર્ મનસા સંવિદાના ઇન્દ્રાય સોમં સુષુતમ્ ભરન્તીઃ ॥

એમા અગ્મન્ રેવતીર્ જીવધન્યા અધ્વર્યવઃ સાદયતા સખાયઃ ।
નિ બર્હિષિ ધત્તન સોમ્યાસો ઽપાં નપ્ત્રા સંવિદાનાસ એનાઃ ॥

આગ્મન્ન્ આપ ઉશતીર્ બર્હિર્ એદં ન્ય્ અધ્વરે અસદન્ દેવયન્તીઃ ।
અધ્વર્યવઃ સુનુતેન્દ્રાય સોમમ્ અભૂદ્ ઉ વઃ સુશકા દેવયજ્યા ॥