ઋગ્વેદ · અધ્યાય 10.025

ભદ્રં નો અપિ વાતય મનો દક્ષમ્ ઉત ક્રતુમ્ ।
અધા તે સખ્યે અન્ધસો વિ વો મદે રણન્ ગાવો ન યવસે વિવક્ષસે ॥

હૃદિસ્પૃશસ્ ત આસતે વિશ્વેષુ સોમ ધામસુ ।
અધા કામા ઇમે મમ વિ વો મદે વિ તિષ્ઠન્તે વસૂયવો વિવક્ષસે ॥

ઉત વ્રતાનિ સોમ તે પ્રાહમ્ મિનામિ પાક્યા ।
અધા પિતેવ સૂનવે વિ વો મદે મૃળા નો અભિ ચિદ્ વધાદ્ વિવક્ષસે ॥

સમ્ ઉ પ્ર યન્તિ ધીતયઃ સર્ગાસો ઽવતાઁ ઇવ ।
ક્રતું નઃ સોમ જીવસે વિ વો મદે ધારયા ચમસાઁ ઇવ વિવક્ષસે ॥

તવ ત્યે સોમ શક્તિભિર્ નિકામાસો વ્ય્ ઋણ્વિરે ।
ગૃત્સસ્ય ધીરાસ્ તવસો વિ વો મદે વ્રજં ગોમન્તમ્ અશ્વિનં વિવક્ષસે ॥

પશું નઃ સોમ રક્ષસિ પુરુત્રા વિષ્ઠિતં જગત્ ।
સમાકૃણોષિ જીવસે વિ વો મદે વિશ્વા સમ્પશ્યન્ ભુવના વિવક્ષસે ॥

ત્વં નઃ સોમ વિશ્વતો ગોપા અદાભ્યો ભવ ।
સેધ રાજન્ન્ અપ સ્રિધો વિ વો મદે મા નો દુઃશંસ ઈશતા વિવક્ષસે ॥

ત્વં નઃ સોમ સુક્રતુર્ વયોધેયાય જાગૃહિ ।
ક્ષેત્રવિત્તરો મનુષો વિ વો મદે દ્રુહો નઃ પાહ્ય્ અંહસો વિવક્ષસે ॥

ત્વં નો વૃત્રહન્તમેન્દ્રસ્યેન્દો શિવઃ સખા ।
યત્ સીં હવન્તે સમિથે વિ વો મદે યુધ્યમાનાસ્ તોકસાતૌ વિવક્ષસે ॥

અયં ઘ સ તુરો મદ ઇન્દ્રસ્ય વર્ધત પ્રિયઃ ।
અયં કક્ષીવતો મહો વિ વો મદે મતિં વિપ્રસ્ય વર્ધયદ્ વિવક્ષસે ॥

અયં વિપ્રાય દાશુષે વાજાઁ ઇયર્તિ ગોમતઃ ।
અયં સપ્તભ્ય આ વરં વિ વો મદે પ્રાન્ધં શ્રોણં ચ તારિષદ્ વિવક્ષસે ॥