ઋગ્વેદ · અધ્યાય 10.026

પ્ર હ્ય્ અચ્છા મનીષાઃ સ્પાર્હા યન્તિ નિયુતઃ ।
પ્ર દસ્રા નિયુદ્રથઃ પૂષા અવિષ્ટુ માહિનઃ ॥

યસ્ય ત્યન્ મહિત્વં વાતાપ્યમ્ અયં જનઃ ।
વિપ્ર આ વંસદ્ ધીતિભિશ્ ચિકેત સુષ્ટુતીનામ્ ॥

સ વેદ સુષ્ટુતીનામ્ ઇન્દુર્ ન પૂષા વૃષા ।
અભિ પ્સુરઃ પ્રુષાયતિ વ્રજં ન આ પ્રુષાયતિ ॥

મંસીમહિ ત્વા વયમ્ અસ્માકં દેવ પૂષન્ ।
મતીનાં ચ સાધનં વિપ્રાણાં ચાધવમ્ ॥

પ્રત્યર્ધિર્ યજ્ઞાનામ્ અશ્વહયો રથાનામ્ ।
ઋષિઃ સ યો મનુર્હિતો વિપ્રસ્ય યાવયત્સખઃ ॥

આધીષમાણાયાઃ પતિઃ શુચાયાશ્ ચ શુચસ્ય ચ ।
વાસોવાયો ઽવીનામ્ આ વાસાંસિ મર્મૃજત્ ॥

ઇનો વાજાનામ્ પતિર્ ઇનઃ પુષ્ટીનાં સખા ।
પ્ર શ્મશ્રુ હર્યતો દૂધોદ્ વિ વૃથા યો અદાભ્યઃ ॥

આ તે રથસ્ય પૂષન્ન્ અજા ધુરં વવૃત્યુઃ ।
વિશ્વસ્યાર્થિનઃ સખા સનોજા અનપચ્યુતઃ ॥

અસ્માકમ્ ઊર્જા રથમ્ પૂષા અવિષ્ટુ માહિનઃ ।
ભુવદ્ વાજાનાં વૃધ ઇમં નઃ શૃણવદ્ ધવમ્ ॥