ઋગ્વેદ · અધ્યાય 10.024

ઇન્દ્ર સોમમ્ ઇમમ્ પિબ મધુમન્તં ચમૂ સુતમ્ ।
અસ્મે રયિં નિ ધારય વિ વો મદે સહસ્રિણમ્ પુરૂવસો વિવક્ષસે ॥

ત્વાં યજ્ઞેભિર્ ઉક્થૈર્ ઉપ હવ્યેભિર્ ઈમહે ।
શચીપતે શચીનાં વિ વો મદે શ્રેષ્ઠં નો ધેહિ વાર્યં વિવક્ષસે ॥

યસ્ પતિર્ વાર્યાણામ્ અસિ રધ્રસ્ય ચોદિતા ।
ઇન્દ્ર સ્તોતૄણામ્ અવિતા વિ વો મદે દ્વિષો નઃ પાહ્ય્ અંહસો વિવક્ષસે ॥

યુવં શક્રા માયાવિના સમીચી નિર્ અમન્થતમ્ ।
વિમદેન યદ્ ઈળિતા નાસત્યા નિરમન્થતમ્ ॥

વિશ્વે દેવા અકૃપન્ત સમીચ્યોર્ નિષ્પતન્ત્યોઃ ।
નાસત્યાવ્ અબ્રુવન્ દેવાઃ પુનર્ આ વહતાદ્ ઇતિ ॥

મધુમન્ મે પરાયણમ્ મધુમત્ પુનર્ આયનમ્ ।
તા નો દેવા દેવતયા યુવમ્ મધુમતસ્ કૃતમ્ ॥