ઋગ્વેદ · અધ્યાય 10.004

પ્ર તે યક્ષિ પ્ર ત ઇયર્મિ મન્મ ભુવો યથા વન્દ્યો નો હવેષુ ।
ધન્વન્ન્ ઇવ પ્રપા અસિ ત્વમ્ અગ્ન ઇયક્ષવે પૂરવે પ્રત્ન રાજન્ ॥

યં ત્વા જનાસો અભિ સંચરન્તિ ગાવ ઉષ્ણમ્ ઇવ વ્રજં યવિષ્ઠ ।
દૂતો દેવાનામ્ અસિ મર્ત્યાનામ્ અન્તર્ મહાઁશ્ ચરસિ રોચનેન ॥

શિશું ન ત્વા જેન્યં વર્ધયન્તી માતા બિભર્તિ સચનસ્યમાના ।
ધનોર્ અધિ પ્રવતા યાસિ હર્યઞ્ જિગીષસે પશુર્ ઇવાવસૃષ્ટઃ ॥

મૂરા અમૂર ન વયં ચિકિત્વો મહિત્વમ્ અગ્ને ત્વમ્ અઙ્ગ વિત્સે ।
શયે વવ્રિશ્ ચરતિ જિહ્વયાદન્ રેરિહ્યતે યુવતિં વિશ્પતિઃ સન્ ॥

કૂચિજ્ જાયતે સનયાસુ નવ્યો વને તસ્થૌ પલિતો ધૂમકેતુઃ ।
અસ્નાતાપો વૃષભો ન પ્ર વેતિ સચેતસો યમ્ પ્રણયન્ત મર્તાઃ ॥

તનૂત્યજેવ તસ્કરા વનર્ગૂ રશનાભિર્ દશભિર્ અભ્ય્ અધીતામ્ ।
ઇયં તે અગ્ને નવ્યસી મનીષા યુક્ષ્વા રથં ન શુચયદ્ભિર્ અઙ્ગૈઃ ॥

બ્રહ્મ ચ તે જાતવેદો નમશ્ ચેયં ચ ગીઃ સદમ્ ઇદ્ વર્ધની ભૂત્ ।
રક્ષા ણો અગ્ને તનયાનિ તોકા રક્ષોત નસ્ તન્વો3 અપ્રયુચ્છન્ ॥