ઋગ્વેદ · અધ્યાય 10.005

એકઃ સમુદ્રો ધરુણો રયીણામ્ અસ્મદ્ ધૃદો ભૂરિજન્મા વિ ચષ્ટે ।
સિષક્ત્ય્ ઊધર્ નિણ્યોર્ ઉપસ્થ ઉત્સસ્ય મધ્યે નિહિતમ્ પદં વેઃ ॥

સમાનં નીળં વૃષણો વસાનાઃ સં જગ્મિરે મહિષા અર્વતીભિઃ ।
ઋતસ્ય પદં કવયો નિ પાન્તિ ગુહા નામાનિ દધિરે પરાણિ ॥

ઋતાયિની માયિની સં દધાતે મિત્વા શિશું જજ્ઞતુર્ વર્ધયન્તી ।
વિશ્વસ્ય નાભિં ચરતો ધ્રુવસ્ય કવેશ્ ચિત્ તન્તુમ્ મનસા વિયન્તઃ ॥

ઋતસ્ય હિ વર્તનયઃ સુજાતમ્ ઇષો વાજાય પ્રદિવઃ સચન્તે ।
અધીવાસં રોદસી વાવસાને ઘૃતૈર્ અન્નૈર્ વાવૃધાતે મધૂનામ્ ॥

સપ્ત સ્વસૄર્ અરુષીર્ વાવશાનો વિદ્વાન્ મધ્વ ઉજ્ જભારા દૃશે કમ્ ।
અન્તર્ યેમે અન્તરિક્ષે પુરાજા ઇચ્છન્ વવ્રિમ્ અવિદત્ પૂષણસ્ય ॥

સપ્ત મર્યાદાઃ કવયસ્ તતક્ષુસ્ તાસામ્ એકામ્ ઇદ્ અભ્ય્ અંહુરો ગાત્ ।
આયોર્ હ સ્કમ્ભ ઉપમસ્ય નીળે પથાં વિસર્ગે ધરુણેષુ તસ્થૌ ॥

અસચ્ ચ સચ્ ચ પરમે વ્યોમન્ દક્ષસ્ય જન્મન્ન્ અદિતેર્ ઉપસ્થે ।
અગ્નિર્ હ નઃ પ્રથમજા ઋતસ્ય પૂર્વ આયુનિ વૃષભશ્ ચ ધેનુઃ ॥