ઋગ્વેદ · અધ્યાય 10.002

પિપ્રીહિ દેવાઁ ઉશતો યવિષ્ઠ વિદ્વાઁ ઋતૂઁર્ ઋતુપતે યજેહ ।
યે દૈવ્યા ઋત્વિજસ્ તેભિર્ અગ્ને ત્વં હોતૄણામ્ અસ્ય્ આયજિષ્ઠઃ ॥

વેષિ હોત્રમ્ ઉત પોત્રં જનાનામ્ મન્ધાતાસિ દ્રવિણોદા ઋતાવા ।
સ્વાહા વયં કૃણવામા હવીંષિ દેવો દેવાન્ યજત્વ્ અગ્નિર્ અર્હન્ ॥

આ દેવાનામ્ અપિ પન્થામ્ અગન્મ યચ્ છક્નવામ તદ્ અનુ પ્રવોળ્હુમ્ ।
અગ્નિર્ વિદ્વાન્ સ યજાત્ સેદ્ ઉ હોતા સો અધ્વરાન્ સ ઋતૂન્ કલ્પયાતિ ॥

યદ્ વો વયમ્ પ્રમિનામ વ્રતાનિ વિદુષાં દેવા અવિદુષ્ટરાસઃ ।
અગ્નિષ્ ટદ્ વિશ્વમ્ આ પૃણાતિ વિદ્વાન્ યેભિર્ દેવાઁ ઋતુભિઃ કલ્પયાતિ ॥

યત્ પાકત્રા મનસા દીનદક્ષા ન યજ્ઞસ્ય મન્વતે મર્ત્યાસઃ ।
અગ્નિષ્ ટદ્ ધોતા ક્રતુવિદ્ વિજાનન્ યજિષ્ઠો દેવાઁ ઋતુશો યજાતિ ॥

વિશ્વેષાં હ્ય્ અધ્વરાણામ્ અનીકં ચિત્રં કેતું જનિતા ત્વા જજાન ।
સ આ યજસ્વ નૃવતીર્ અનુ ક્ષાઃ સ્પાર્હા ઇષઃ ક્ષુમતીર્ વિશ્વજન્યાઃ ॥

યં ત્વા દ્યાવાપૃથિવી યં ત્વાપસ્ ત્વષ્ટા યં ત્વા સુજનિમા જજાન ।
પન્થામ્ અનુ પ્રવિદ્વાન્ પિતૃયાણં દ્યુમદ્ અગ્ને સમિધાનો વિ ભાહિ ॥