ઋગ્વેદ · અધ્યાય 1.186

આ ન ઇળાભિર્ વિદથે સુશસ્તિ વિશ્વાનરઃ સવિતા દેવ એતુ ।
અપિ યથા યુવાનો મત્સથા નો વિશ્વં જગદ્ અભિપિત્વે મનીષા ॥

આ નો વિશ્વ આસ્ક્રા ગમન્તુ દેવા મિત્રો અર્યમા વરુણઃ સજોષાઃ ।
ભુવન્ યથા નો વિશ્વે વૃધાસઃ કરન્ સુષાહા વિથુરં ન શવઃ ॥

પ્રેષ્ઠં વો અતિથિં ગૃણીષે ઽગ્નિં શસ્તિભિસ્ તુર્વણિઃ સજોષાઃ ।
અસદ્ યથા નો વરુણઃ સુકીર્તિર્ ઇષશ્ ચ પર્ષદ્ અરિગૂર્તઃ સૂરિઃ ॥

ઉપ વ એષે નમસા જિગીષોષાસાનક્તા સુદુઘેવ ધેનુઃ ।
સમાને અહન્ વિમિમાનો અર્કં વિષુરૂપે પયસિ સસ્મિન્ન્ ઊધન્ ॥

ઉત નો ઽહિર્ બુધ્ન્યો3 મયસ્ કઃ શિશું ન પિપ્યુષીવ વેતિ સિન્ધુઃ ।
યેન નપાતમ્ અપાં જુનામ મનોજુવો વૃષણો યં વહન્તિ ॥

ઉત ન ઈં ત્વષ્ટા ગન્ત્વ્ અચ્છા સ્મત્ સૂરિભિર્ અભિપિત્વે સજોષાઃ ।
આ વૃત્રહેન્દ્રશ્ ચર્ષણિપ્રાસ્ તુવિષ્ટમો નરાં ન ઇહ ગમ્યાઃ ॥

ઉત ન ઈમ્ મતયો ઽશ્વયોગાઃ શિશું ન ગાવસ્ તરુણં રિહન્તિ ।
તમ્ ઈં ગિરો જનયો ન પત્નીઃ સુરભિષ્ટમં નરાં નસન્ત ॥

ઉત ન ઈમ્ મરુતો વૃદ્ધસેનાઃ સ્મદ્ રોદસી સમનસઃ સદન્તુ ।
પૃષદશ્વાસો ઽવનયો ન રથા રિશાદસો મિત્રયુજો ન દેવાઃ ॥

પ્ર નુ યદ્ એષામ્ મહિના ચિકિત્રે પ્ર યુઞ્જતે પ્રયુજસ્ તે સુવૃક્તિ ।
અધ યદ્ એષાં સુદિને ન શરુર્ વિશ્વમ્ એરિણમ્ પ્રુષાયન્ત સેનાઃ ॥

પ્રો અશ્વિનાવ્ અવસે કૃણુધ્વમ્ પ્ર પૂષણં સ્વતવસો હિ સન્તિ ।
અદ્વેષો વિષ્ણુર્ વાત ઋભુક્ષા અચ્છા સુમ્નાય વવૃતીય દેવાન્ ॥

ઇયં સા વો અસ્મે દીધિતિર્ યજત્રા અપિપ્રાણી ચ સદની ચ ભૂયાઃ ।
નિ યા દેવેષુ યતતે વસૂયુર્ વિદ્યામેષં વૃજનં જીરદાનુમ્ ॥