ઋગ્વેદ · અધ્યાય 1.187

પિતું નુ સ્તોષમ્ મહો ધર્માણં તવિષીમ્ ।
યસ્ય ત્રિતો વ્ય્ ઓજસા વૃત્રં વિપર્વમ્ અર્દયત્ ॥

સ્વાદો પિતો મધો પિતો વયં ત્વા વવૃમહે ।
અસ્માકમ્ અવિતા ભવ ॥

ઉપ નઃ પિતવ્ આ ચર શિવઃ શિવાભિર્ ઊતિભિઃ ।
મયોભુર્ અદ્વિષેણ્યઃ સખા સુશેવો અદ્વયાઃ ॥

તવ ત્યે પિતો રસા રજાંસ્ય્ અનુ વિષ્ઠિતાઃ ।
દિવિ વાતા ઇવ શ્રિતાઃ ॥

તવ ત્યે પિતો દદતસ્ તવ સ્વાદિષ્ઠ તે પિતો ।
પ્ર સ્વાદ્માનો રસાનાં તુવિગ્રીવા ઇવેરતે ॥

ત્વે પિતો મહાનાં દેવાનામ્ મનો હિતમ્ ।
અકારિ ચારુ કેતુના તવાહિમ્ અવસાવધીત્ ॥

યદ્ અદો પિતો અજગન્ વિવસ્વ પર્વતાનામ્ ।
અત્રા ચિન્ નો મધો પિતો ઽરમ્ ભક્ષાય ગમ્યાઃ ॥

યદ્ અપામ્ ઓષધીનામ્ પરિંશમ્ આરિશામહે ।
વાતાપે પીવ ઇદ્ ભવ ॥

યત્ તે સોમ ગવાશિરો યવાશિરો ભજામહે ।
વાતાપે પીવ ઇદ્ ભવ ॥

કરમ્ભ ઓષધે ભવ પીવો વૃક્ક ઉદારથિઃ ।
વાતાપે પીવ ઇદ્ ભવ ॥

તં ત્વા વયમ્ પિતો વચોભિર્ ગાવો ન હવ્યા સુષૂદિમ ।
દેવેભ્યસ્ ત્વા સધમાદમ્ અસ્મભ્યં ત્વા સધમાદમ્ ॥