ઋગ્વેદ · અધ્યાય 1.183

તં યુઞ્જાથામ્ મનસો યો જવીયાન્ ત્રિવન્ધુરો વૃષણા યસ્ ત્રિચક્રઃ ।
યેનોપયાથઃ સુકૃતો દુરોણં ત્રિધાતુના પતથો વિર્ ન પર્ણૈઃ ॥

સુવૃદ્ રથો વર્તતે યન્ન્ અભિ ક્ષાં યત્ તિષ્ઠથઃ ક્રતુમન્તાનુ પૃક્ષે ।
વપુર્ વપુષ્યા સચતામ્ ઇયં ગીર્ દિવો દુહિત્રોષસા સચેથે ॥

આ તિષ્ઠતં સુવૃતં યો રથો વામ્ અનુ વ્રતાનિ વર્તતે હવિષ્માન્ ।
યેન નરા નાસત્યેષયધ્યૈ વર્તિર્ યાથસ્ તનયાય ત્મને ચ ॥

મા વાં વૃકો મા વૃકીર્ આ દધર્ષીન્ મા પરિ વર્ક્તમ્ ઉત માતિ ધક્તમ્ ।
અયં વામ્ ભાગો નિહિત ઇયં ગીર્ દસ્રાવ્ ઇમે વાં નિધયો મધૂનામ્ ॥

યુવાં ગોતમઃ પુરુમીળ્હો અત્રિર્ દસ્રા હવતે ઽવસે હવિષ્માન્ ।
દિશં ન દિષ્ટામ્ ઋજૂયેવ યન્તા મે હવં નાસત્યોપ યાતમ્ ॥

અતારિષ્મ તમસસ્ પારમ્ અસ્ય પ્રતિ વાં સ્તોમો અશ્વિનાવ્ અધાયિ ।
એહ યાતમ્ પથિભિર્ દેવયાનૈર્ વિદ્યામેષં વૃજનં જીરદાનુમ્ ॥