ઋગ્વેદ · અધ્યાય 1.170

ન નૂનમ્ અસ્તિ નો શ્વઃ કસ્ તદ્ વેદ યદ્ અદ્ભુતમ્ ।
અન્યસ્ય ચિત્તમ્ અભિ સંચરેણ્યમ્ ઉતાધીતં વિ નશ્યતિ ॥

કિં ન ઇન્દ્ર જિઘાંસસિ ભ્રાતરો મરુતસ્ તવ ।
તેભિઃ કલ્પસ્વ સાધુયા મા નઃ સમરણે વધીઃ ॥

કિં નો ભ્રાતર્ અગસ્ત્ય સખા સન્ન્ અતિ મન્યસે ।
વિદ્મા હિ તે યથા મનો ઽસ્મભ્યમ્ ઇન્ ન દિત્સસિ ॥

અરં કૃણ્વન્તુ વેદિં સમ્ અગ્નિમ્ ઇન્ધતામ્ પુરઃ ।
તત્રામૃતસ્ય ચેતનં યજ્ઞં તે તનવાવહૈ ॥

ત્વમ્ ઈશિષે વસુપતે વસૂનાં ત્વમ્ મિત્રાણામ્ મિત્રપતે ધેષ્ઠઃ ।
ઇન્દ્ર ત્વમ્ મરુદ્ભિઃ સં વદસ્વાધ પ્રાશાન ઋતુથા હવીંષિ ॥