ઋગ્વેદ · અધ્યાય 1.163

યદ્ અક્રન્દઃ પ્રથમં જાયમાન ઉદ્યન્ સમુદ્રાદ્ ઉત વા પુરીષાત્ ।
શ્યેનસ્ય પક્ષા હરિણસ્ય બાહૂ ઉપસ્તુત્યમ્ મહિ જાતં તે અર્વન્ ॥

યમેન દત્તં ત્રિત એનમ્ આયુનગ્ ઇન્દ્ર એણમ્ પ્રથમો અધ્ય્ અતિષ્ઠત્ ।
ગન્ધર્વો અસ્ય રશનામ્ અગૃભ્ણાત્ સૂરાદ્ અશ્વં વસવો નિર્ અતષ્ટ ॥

અસિ યમો અસ્ય્ આદિત્યો અર્વન્ન્ અસિ ત્રિતો ગુહ્યેન વ્રતેન ।
અસિ સોમેન સમયા વિપૃક્ત આહુસ્ તે ત્રીણિ દિવિ બન્ધનાનિ ॥

ત્રીણિ ત આહુર્ દિવિ બન્ધનાનિ ત્રીણ્ય્ અપ્સુ ત્રીણ્ય્ અન્તઃ સમુદ્રે ।
ઉતેવ મે વરુણશ્ છન્ત્સ્ય્ અર્વન્ યત્રા ત આહુઃ પરમં જનિત્રમ્ ॥

ઇમા તે વાજિન્ન્ અવમાર્જનાનીમા શફાનાં સનિતુર્ નિધાના ।
અત્રા તે ભદ્રા રશના અપશ્યમ્ ઋતસ્ય યા અભિરક્ષન્તિ ગોપાઃ ॥

આત્માનં તે મનસારાદ્ અજાનામ્ અવો દિવા પતયન્તમ્ પતંગમ્ ।
શિરો અપશ્યમ્ પથિભિઃ સુગેભિર્ અરેણુભિર્ જેહમાનમ્ પતત્રિ ॥

અત્રા તે રૂપમ્ ઉત્તમમ્ અપશ્યં જિગીષમાણમ્ ઇષ આ પદે ગોઃ ।
યદા તે મર્તો અનુ ભોગમ્ આનળ્ આદ્ ઇદ્ ગ્રસિષ્ઠ ઓષધીર્ અજીગઃ ॥

અનુ ત્વા રથો અનુ મર્યો અર્વન્ન્ અનુ ગાવો ઽનુ ભગઃ કનીનામ્ ।
અનુ વ્રાતાસસ્ તવ સખ્યમ્ ઈયુર્ અનુ દેવા મમિરે વીર્યં તે ॥

હિરણ્યશૃઙ્ગો ઽયો અસ્ય પાદા મનોજવા અવર ઇન્દ્ર આસીત્ ।
દેવા ઇદ્ અસ્ય હવિરદ્યમ્ આયન્ યો અર્વન્તમ્ પ્રથમો અધ્યતિષ્ઠત્ ॥

ઈર્માન્તાસઃ સિલિકમધ્યમાસઃ સં શૂરણાસો દિવ્યાસો અત્યાઃ ।
હંસા ઇવ શ્રેણિશો યતન્તે યદ્ આક્ષિષુર્ દિવ્યમ્ અજ્મમ્ અશ્વાઃ ॥

તવ શરીરમ્ પતયિષ્ણ્વ્ અર્વન્ તવ ચિત્તં વાત ઇવ ધ્રજીમાન્ ।
તવ શૃઙ્ગાણિ વિષ્ઠિતા પુરુત્રારણ્યેષુ જર્ભુરાણા ચરન્તિ ॥

ઉપ પ્રાગાચ્ છસનં વાજ્ય્ અર્વા દેવદ્રીચા મનસા દીધ્યાનઃ ।
અજઃ પુરો નીયતે નાભિર્ અસ્યાનુ પશ્ચાત્ કવયો યન્તિ રેભાઃ ॥

ઉપ પ્રાગાત્ પરમં યત્ સધસ્થમ્ અર્વાઁ અચ્છા પિતરમ્ માતરં ચ ।
અદ્યા દેવાઞ્ જુષ્ટતમો હિ ગમ્યા અથા શાસ્તે દાશુષે વાર્યાણિ ॥